Σάββατο, 20 Μαρτίου 2021

Βαράω παλαμάκια

 6 και 20 το πρωί. Βρίσκομαι σε δραματική κατάσταση. Πνευματικά και σωματικά. Είμαι κατάκοπος και μάλλον λίγο άρρωστος. Όλο το βράδυ την έβγαλα στο μπαλκόνι και έφαγα πολύ κρύο γιατί βαρούσα παλαμάκια μόνος μου στον αέρα, ασταμάτητα, μπας και φιλοτιμηθούν οι ιδιώτες γιατροί και πάνε να βοηθήσουν τα δημόσια νοσοκομεία μας. Το είπε και ο Υπουργός της Υγείας μας πως είναι αναγκαίοι πια κι επίσης θυμάμαι πως στην πρώτη καραντίνα, τα παλαμάκια στους ήρωες γιατρούς που είχε κάνει η υπέροχη και κομψότατη Μαρέβα, είχαν αποτέλεσμα. Τότε ήταν για τους γιατρούς του δημοσίου αλλά νομίζω πως το παλαμάκι δεν κάνει διακρίσεις. Είναι φάρμακο για πάσα νόσο και πάσα μαλακία. Παιδιά, πρέπει να πάνε οι ιδιώτες γιατροί επειγόντως στα δημόσια νοσοκομεία γιατί δε μπορούμε να διορίσουμε άλλους γιατρούς. Χρειαζόμαστε αστυνομικούς και μόνο στο δημόσιο για να νιώθουμε ασφάλεια. Ούτε άλλους καθηγητές και δασκάλους ούτε άλλους γιατρούς. Γκώσαμε. Πρέπει και αυτοί οι ιδιώτες γιατροί, ως επιστήμονες και μορφωμένοι ανθρώποι, να καταλαβαίνουν κάποια πράγματα. Να νιώθουν τις ανάγκες του Κράτους. Εύχομαι να άκουσαν παλαμάκια μου πάντως κι ας κρύωσα.