Πέμπτη, 11 Μαρτίου 2021

Είμαι τυχερός

 Ξανά πρωινός και άυπνος. Αλλά χαρούμενος. Σκέφτομαι τί τυχερός που είμαι που ζω στο Ναύπλιο τελικά. Αν έμενα στην Αθήνα – γιατί το μισό  Ναύπλιο και βάλε στην Αθήνα ζει πια, άντε και μερικοί λίγοι που την έκαναν για τα ξένα - αν έμενα λοιπόν στην Αθήνα,  θα είχα το άγχος το παιδί μου πριν συμπληρώσει τα 18, μην πάει σε καμιά πλατεία και το κυνηγάνε διορισμένοι κυβερνητικοί θεατράνθρωποι να το πηδήξουνε, και μετά τα 18, να το κυνηγάνε στην ίδια πλατεία, διορισμένοι κυβερνητικοί μπάτσοι να το δείρουνε.  Καλά είναι στο Ναύπλιο λοιπόν. Ήσυχα. Σχολιάζω και όσες σοβαρές ειδησούλες γουστάρω εξ΄αποστάσεως γιατί το πιο σοβαρό που μπορεί να συμβεί εδώ είναι να πέσει από βαρεμάρα και αδιαφορία όλος ο Γύρος της Αρβανιτιάς ή το Μπούρτζι στη θάλασσα. Έτσι να κάνουν μπλουμ, σπλατς και τα σχετικά και να  εξαφανιστούν για πάντα στο βυθό της θαλάσσης.  Σιγά το γεγονός θα μου πεις. Αφού δεν έχει μαγαζά γύρω-γύρω να κονομάνε. Γιατί να μας νοιάζει;  Μόνο αν υπάρχουν μαγαζά έχει αξία ένα σημείο. Τέλος. Ας πέσουν λοιπόν να έχουμε και καμιά είδηση κι εμείς εντυπωσιακή να γράψουμε για τα μέρη μας, να βάλουμε και ωραίες φωτογραφίες της πτώσης, να κάνουμε και τα clicks μας και τα views μας και τα likes μας, να κράξει και ο κόσμος να εκτονωθεί επιτέλους και αυτός και η ζωή θα συνεχίζεται ασάλευτη στην υπέροχη και γαλήνια Napoli di Romania.