Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

Ρε Ναυπλιώτες

 Ρε Ναυπλιώτες. Εσείς που κράζετε τα παιδάκια που κάνουν κατάληψη και λέτε πως υπάρχουν άλλα μέσα διεκδίκησης, πως η κατάληψη είναι παράνομη και τέτοια, δε με νοιάζει αν έχετε δίκιο ή άδικο αλλά πείτε μου, τί έχετε διεκδικήσει εσείς νόμιμα; Τί έχετε διεκδικήσει εσείς προσωπικά; Περισσότερες κουταλιές εσπρέσσο στο φρέντο σας; Να φύγει ο κάδος σκουπιδιών κοντά από το μπαλκόνι σας γιατί βρωμάει; Να μπει το οικόπεδο σας στο σχέδιο πόλης; Να βγάλετε ένα τραπεζάκι ακόμα μπροστά από το μαγαζί σας; Να διοριστεί το παιδί σας με μέσο; Να πάρετε καμιά απευθείας αναθεσούλα από αυτούς που γλείφετε και δεν ενοχλείτε; Έχετε πάρει χαμπάρι που ζείτε; Στην πόλη σας ούτε ένα Πνευματικό Κέντρο δεν υπάρχει ρε. Το Παλαμήδι και το Μπούρτζι κατά τύχη στέκουν ακόμα όρθια.  Δε μπορείτε να συνεννοηθείτε ούτε με το διπλανό σας ρε και μιλάτε για τα παιδάκια; Μόνο λεφτάκια και βόλεμα σκεφτόσαστε. Σας ενοχλούν οι καταστροφές της δημόσιας περιουσίας που θα αναγκαστείτε να πληρώσετε; Για τα 20 μύρια των ΜΜΕ και τα άλλα τόσα που θα δωθούν όμως, μόκο. Αυτά δεν είναι χρέωση. Τα παιδάκια μόνο που έσπασαν κανά θρανίο σας χρεώνουν. Ρε ηρεμήστε λίγο ρε. Τα παιδάκια θα μεγαλώσουν κάποια στιγμή. Θα γίνουν ενήλικες, μίζεροι, βαρετοί, συμφεροντολόγοι και βολεψάκηδες όπως όλοι μας εδώ πέρα. Αν μείνουν εδώ πέρα. Μην αγχώνεστε λοιπόν. Και αυτά τηλεόραση θα βλέπουν και θα καταλάβουν. Η ιστορία κάνει κύκλους. Έτσι.



Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Μια πρόταση για το Ναύπλιο

 Θα κάνω μια πρόταση, γιατί τέτοιος είμαι, κάνω προτάσεις (φιλολογικό αστείο συντακτικού για να γελάσω μόνο εγώ, γιατί τέτοιος είμαι, φιλόλογος). Μια πρόταση λοιπόν που δεν θα γίνει ποτέ αλλά εγώ θα τηνε πω για να ησυχάσω και να σκάσουν όσοι μου λένε πως όλο κράζω και δεν προτείνω τίποτα. Ε λοιπόν προτείνω. Αυτά τα παγκάκια που έβαλε ο Καμπόσος στο Άργος, αν και άσχετα με την πόλη, τύπου Μαρκ Τουαίην και τα σχετικά, θα ήταν πολύ ωραία στο Ναύπλιο. Οπότε προτείνω να του κλέψουμε την ιδέα (είμαι και ζηλιάρης). Αλλά πώς; Να κάνει ο Δήμος έναν διαγωνισμό που αφορά καλλιτέχνες αυτών των κατασκευών-δημιουργιών και να δημιουργηθούν και να τοποθετηθούν παντού μεταλλικά ή ξύλινα παγκάκια του ίδιου στυλ ή παρόμοιου με προσωπικότητες του Ναυπλίου. Άγγελος Τερζάκης, Νίκος Καρούζος, ο χοράρχης ο Χαραμής, η Δεϊλάκη η αρχαιολόγος αλλά και άλλοι άνθρωποι που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ιστορία της πόλης. Δεν είναι αναγκαστικό όλοι και όλες να είναι σε παγκάκια. Ο χοράρχης ο Χαραμής για παράδειγμα, μέχρι τα βαθιά του γεράματα, απλά έκανε βόλτες με τα χέρια πίσω. Ήταν βολταδούρας μέγας. Μια χαρακτηριστική φιγούρα βόλτας σε κάποιο σημείο της παραλίας ίσως θα ήταν εξαιρετική. Φυσικά δίπλα σε κάθε κατασκευή-δημιουργία ή πάνω στην κατασκευή, ανάλογα, θα υπήρχαν οι ιστορικές πληροφορίες για το πρόσωπο και το έργο του. Αναφέρομαι στην εκπόνηση ενός έργου πολλών κατασκευών. Όχι βάλαμε 2-3 και τέλος. Να γίνει κάτι που να χαρακτηρίζει την πόλη από τούδε και στο εξής. Πολιτιστικά και τουριστικά. 



Λοιπόν, την έκανα την πρότασή μου, άκλαυτη θα πάει, φιλιά. Πάω στο Άργος τώρα, να μιλήσω με τον Μαρκ Τουαίην γιατί δε μου τα λέει καλά. Στη φωτογραφία παρακολουθείτε στιγμιότυπο από τη χθεσινή μας σκληρή διαφωνία.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

Αληθινή ιστορία

 Σάββατο βράδυ, στην οδό Αμαλίας, δύο Αθηναίοι μάλλον, αράζουν στην είσοδο του Λυκείου. Κάτι περιμένουν και όσο το περιμένουν χαζεύουν τις μαζεμένες σκουπιδοσακούλες στο διπλανό δεντράκι. Εκείνη την ώρα περνάει φορτηγάκι του Δήμου και τις μαζεύει. Λέει ο ένας. Καλά ρε μαλάκα, πετάνε τα σκουπίδια στο δέντρο και μετά τα μαζεύουν; Τί φάση; Δε ξέρω ρε μαλάκα του λέει ο άλλος. Ρε πάνε καλά; Φυσικά και δεν κρατήθηκα. Περνάω χαλαρός και άνετος, τους λέω, έτσι κάνουν στη Γερμανία παιδιά. Έχουν ξεσηκώσει γερμανικό συστηματάκι αποκομιδής σκουπιδιών γιατί οι κάδοι είναι αντιαισθητικοί. Οι μαλάκες πείστηκαν εύκολα. Ήμουν καλός. Σοβαρός και κάθετος στην διατύπωση της παπαριάς μου. Το σκέφτηκαν λίγο, το είδα στο ματάκι τους και τον εγκεφαλικό δισταγμό και μετά είπαν πως έχω τελικά δίκιο. Εγώ σκέφτηκα μέσα μου πως αν είχα λεφτά για ξόδεμα, με τόσες μαλακίες που μπορώ να λέω άνετα χωρίς να καταλαβαίνει κανείς πως κοροιδεύω ή έστω ειρωνεύομαι μια κατάσταση, θα ήμουν σίγουρα Δήμαρχος. Τους χαιρέτησα χαρούμενος, χάρηκαν και αυτοί που ήρθαν διακοπές σε μια πόλη τόσο Ευρωπαϊκή και η ζωή στο Ναύπλιο συνεχίστηκε ανενόχλητη.



Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Ελλάδα 2020

 Ελλάδα 2020: Eκεί που τα γραφικά πρωτοβρόχια του φθινοπώρου είναι πια μια μετεωρολογική, δημοσιογραφική, κοινωνική και πολιτική τρομοκρατία.

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2020

Το φυσικό δίκαιο στο Ναύπλιο

 Έχω κρεμάσει στο μπαλκόνι χωρίς μανταλάκια όλα τα ρούχα που εδώ και χρόνια δεν έχω αποφασίσει αν τα θέλω ή όχι, και περιμένω καρτερικά το Μεσογειακό Κυκλώνα. Ας αποφασίσει η φύση λοιπόν.



Άλλαξε όψη ο Πελαργός - Οικολογικό γκράφιτι για την προστασία του υδροβιότοπου


Το γκράφιτι που η ομάδα ''Political Stencil.'' σχεδιάζει με χρώμα και εικόνες από τη χλωρίδα και τη πανίδα του Υδροβιότοπου της περιοχής Ναυπλίου - Νέας Κίου στην επιφάνεια του παλιού εργοστασίου Πελαργός στην Αργολίδα ολοκληρώνεται. 

Η καλλιτεχνική ομάδα προσκλήθηκε από την ομάδα των Φίλων Υδροβιότοπου Ναυπλίου - Νέας Κίου μετά και από την σχετική άδεια της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Αργολίδας.

"Ζουν διπλά μας, ζούμε δίπλα τους, ζούμε μαζί" 

 Υδρόβια, καλοβατικά και παρυδάτια πουλιά, μικρά και μεγάλα, μόνιμα και μεταναστευτικά (κορμοράνοι, φλαμίγκο, γλάροι, ερωδιοί, πάπιες, καλαμοκανάδες, σκαλίδρες, πελαργοί κ.α.), η θαλάσσια χελώνα καρέττα-καρέττα και πλήθος άλλων ειδών ορνιθοπανίδας, άφησαν το αποτύπωμά τους στην εξωτερική πλευρά του εργοστασίου «Πελαργού».












 Στην προσπάθεια αυτή συμμετείχε με μια πινελιά και αρκετός κόσμος. 

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2020

Ναυπλιώτης δάσκαλος

Ναυπλιώτης δάσκαλος, φίλος και συμμαθητής, δοκιμάζει τις μασκούλες που μοιράστηκαν στα παιδάκια του δημοτικού σήμερα. Η μάσκα κυκλοφορεί σε όλα τα χρώματα αλλά στο ίδιο μέγεθος πάντα. Καθώς όσο περισσότερο ύφασμα ή υλικό τόσο πιο ακριβή και η τιμή της εργολαβίας. Η μόνη λογική εξήγηση μέσα σε ένα παράλογο ελληνικό σύμπαν.



Σάββατο, 12 Σεπτεμβρίου 2020

Είναι κάτι παιδιά

 Είναι κάτι παιδιά, κορίτσια και αγόρια, άντρες και γυναίκες, που δουλεύουν στα super market της πόλης, με σκυφτό το κεφάλι, ευγενικοί, καλόκαρδοι και κουρασμένοι, με ένα μισθό που ίσα-ίσα αρκεί για την επιβίωση, και κάτι πελάτες, αχρείοι, αγενείς και κομπλεξικοί, που νομίζουν πως έχουν σκλάβους απέναντι, υπηρέτες ή κατώτερους ανθρώπους. Κάθε φορά που βρίσκομαι απέναντι σε ένα τέτοιο αντιφατικό σκηνικό, ντρέπομαι. 

Είναι η μόνη φορά που η χρήση της βίας και ο ξυλοδαρμός για κοινωνικό παραδειγματισμό δικαιολογείται απόλυτα μέσα στο κεφάλι μου.



Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2020

Η πιο όμορφη κατσαρίδα του Ναυπλίου - Το βίντεο μιας παρέας

 Πολλές απόψεις ειπώθηκαν, πολλά λόγια γράφτηκαν, όλοι οι ειδικοί Ναυπλιώτες επί των εικαστικών, μεγαλωμένοι στις αίθουσες τέχνης των κοσμοπολίτικων τόπων του πλανήτη,  Νέα Υόρκη, Λονδίνα και Παρίσια, αναθρεμμένοι με Φραντς Κάφκα ανά χείρας για πρωινό, Καβάφη για μεσημεριανό, Πάμπλο Πικάσο για τη βραδυνή χώνεψη και τη μείωση της χοληστερίνης, δήλωσαν την απέχθειά τους για το τερατούργημα της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου.

Αυτό και άλλα έργα της εικαστικής έκθεσης "Ούτε που μας δόθηκε μια εξήγηση για το άρωμα των λουλουδιών" έγινε αντικείμενο κριτικής, χλεύης και ειρωνείας από τους ντόπιους ειδικούς που, ως γνωστόν, έχουν όλοι τους έναν Τσαρούχη κρεμασμένο στο σαλόνι τους με την ίδια ευλάβεια που κρεμάνε και την αποψάρα τους στον τοίχο του προφίλ τους.

Το βίντεο είναι αφιερωμένο σε όλα τα έργα της έκθεσης, στους ανθρώπους που έτρεξαν για να την υλοποιήσουν, στους καλλιτέχνες και τους ανθρώπους που την απόλαυσαν.

 Έχει φτιαχτεί με αγάπη από μια παρέα ως ένα μεγάλο ευχαριστώ.