Πέμπτη, 18 Ιουνίου 2020

Πάλι πατάτες ψήνεις;

Περπατώ βιαστικά σε ένα πεζοδρόμιο του Ναυπλίου.

Δίπλα μου, σε απόσταση αναπνοής ημιυπόγεια διαμερίσματα πολυκατοικίας με κλειστά παράθυρα. Μεσημεράκι. Απόλυτη ησυχία. Ξαφνικά ακούω από αρσενικό μεγάλου τεστοστερονικού διαμετρήματος: Mωρή! Πάλι πατάτες ψήνεις; Χαίρομαι προς στιγμήν. Θεωρώ πως θα ακολουθήσει κλασική ατάκα σεξουαλικού περιεχομένου εμπνευσμένη από ταινίες του Γκουσγκούνη. Όπως δηλαδή η Γκουσγκουνική φράση: Γυναίκα πάλι ψάρια τηγανίζεις; Ε θα σε γαμήσω! Κι έπειτα ακολουθεί η γενετήσια πράξη συνοδεία ερωτικών ήχων. Δυστυχώς όμως ακολουθεί απλά μια Χριστοπαναγία, ένα καντήλι σχετικό με το σόι της γυναικός κι ένα παράπονο πως οι πατάτες Λακωνίας που αγόρασε το αρσενικό στη λαϊκή είναι καλύτερες τηγανιτές παρά ψητές. Τη φωνή της γυναίκας δεν την άκουσα ποτέ. Λογικά θα απάντησε χαμηλόφωνα κι ενοχικά. Ίσως και καθόλου.

Οπότε έφυγα.


Τετάρτη, 10 Ιουνίου 2020

Yπαίθρια ομαδική έκθεση εικαστικών στο Ναύπλιο


14 σύγχρονοι καλλιτέχνες συμμετέχουν στην υπαίθρια έκθεση που διοργανώνεται μέχρι τις 31 Αυγούστου στον πεζόδρομο Βασ. Κωνσταντίνου στο Ναύπλιο για να επιχειρήσουν μια αναπαράσταση της αλληλοεισχώρησης φυσικού και αστικού τοπίου, με διάμεσο μια τέχνη ανοιχτή και προσβάσιμη για όλους. 
 Διοργανωτές είναι ο Δήμος Ναυπλιέων και το Europe Direct Δ.Ναυπλιέων σε συνεργασία με τον Δ.Ο.Π.Π.Α.Τ.

Συμμετέχουν οι καλλιτέχνες: Βαγγέλης Ζερβόπουλος, Θανάσης Καλαντζής, Νίκος Λαμπρινός, Μάγδα Μάρα, Νίκος Μαρίνης, Ναυσικά Ξυπολιά, Kristian Ξυπολιάς, Γιούλα Παπαδοπούλου, Όλγα Παπαδοπούλου, Δημήτρης Παπαχρήστος, Βασιλική Σαγκιώτη, Γιάννης Σκαλτσάς, VentseslavIotoff, FrancescoMoretti.

Επιμέλεια έκθεσης Φαίη Τζανετουλάκου.


















Κυριακή, 7 Ιουνίου 2020

Κρυμμένη πανσέληνος

Ώρα 5 το πρωί. Η χθεσινή πανσέληνος κρυμμένη πίσω από τα σύννεφα.



Κάθομαι στο μπαλκόνι μου και σκέφτομαι πως οι τρελοί στο Ναύπλιο έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια. Το σκέφτομαι αυτό συχνά αυτές τις μέρες. Δεν είναι όμως τρελοί όπως παλιά. Δεν είναι τρελοί ειλικρινείς. Γραφικές φιγούρες, τύπου προφήτες ή εκφραστές ανομολόγητων επιθυμιών μας.

Η τρέλα κρύβεται και υποκρίνεται πια. Αποκαλύπτεται μόνο μέσα στην εγωπάθεια των βλεμμάτων, των μικροκινήσεων και των πράξεων της καθημερινότητας. Ο καθένας βρίσκεται πια στον κόσμο του και στη μοναδικότητα του. Αυτή η τρέλα, αυτή η αποκοπή από την πραγματικότητα του απέναντι γίνεται καθεστώς.

Γίνεται κοινή λογική.