Παρασκευή, 25 Δεκεμβρίου 2020

Κουράγιο

 Κουράγιο στους Ναυπλιώτες και τις Ναυπλιώτισσες που θα μπλέξουν σε χριστουγεννιάτικο παρτάκι άνω των 9 ατόμων, με χαμηλό φωτισμό, κλειστά παντζούρια, χαμηλή μουσικούλα, ποτάκι, χαρτάκι και ό,τι προκύψει κι ενώ θα ξενερώσουν στο δίωρο πάνω γιατί θα συναντήσουν πρόσωπα που δε γουστάρουν καθόλου, θα πρέπει να μείνουν εκεί μέχρι τις 5 το ξημέρωμα. 

Κουράγιο παιδιά. 

Εγώ πάντως την έχω βγάλει τη φάση με τριλογίες Star Wars κι ανακάλυψα πως ο Darth Vader σε σχέση με κάποιους αυτόχθονες ιθαγενείς που φυτρώνουν παντού, είναι καλό παιδάκι τελικά.



Δευτέρα, 21 Δεκεμβρίου 2020

Εντυπωσιακές χριστουγεννιάτικες κινούμενες εικόνες στο Δημαρχείο του Ναυπλίου

Μπορεί η καραντίνα να έχει επιφέρει μια ολίγη κατάθλιψη στις ψυχές των ανθρώπων αλλά τα Χριστούγεννα είναι εδω!

Έτσι ο Δήμος Ναυπλιέων, αφού στόλισε την πόλη για τους βολταδόρους ως τις 10 το βράδυ, έφτιαξε κι ένα χαρούμενο οπτικό θέαμα στο Δημαρχείο που προσελκύει τα βλέμματα. 

Καθημερινά λοιπόν και για τις 3 εβδομάδες, από τις 6 το απόγευμα ως τις 10 το βράδυ, οι περαστικοί και κυρίως τα παιδιά, μπορούν να χαζέψουν πανέμορφες χριστουγεννιάτικες προβολές και εικόνες πάνω στο Δημαρχείο.

Ιδού ένα δείγμα (από κοντά είναι εντυπωσιακότερο): 
















Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2020

Μένουμε κουρεμένοι, μένουμε ασφαλείς

 Το πρόβλημα με τα κομμωτήρια είναι ζήτημα δημόσιας υγιεινής και υγείας. Η τρίχα είναι πηγή μολύνσεων. Όλοι το ξέρουν αυτό. Έπρεπε λοιπόν το πρόβλημα να λυθεί από την αρχή της καραντίνας. Υποχρεωτικό κούρεμα γουλί (και ξύρισμα) για όλους με προθεσμία εκτέλεσης 48 ωρών και 4 μέρες κράτηση κατ'οίκον σε όσους συλλαμβάνονται να απειθαρχούν στη διαταγή. Απλά πράγματα. Μένουμε κουρεμένοι (και ξυρισμένοι), μένουμε ασφαλείς.



Κυριακή, 6 Δεκεμβρίου 2020

Μετακίνηση 6 για τη μέρα του Αλέξη - Παρέμβαση πολιτών στο Ναύπλιο

 Δεν είναι απλά μια ημερομηνία

Δεν είναι  απλά ένα παιδί

Δεν είναι απλά ο Αλέξης


Οι μέρες που διανύουμε αποδεικνύουν τη ρεαλιστική λειτουργία του κράτους και των μηχανισμών του. 

Ο Κορκονέας, ο Μελίστας, ο Ριζόπουλος, ο Τσαγκαράκος  μας υπενθυμίζουν τον τρόπο που οι πολίτες αντιμετωπίζονται μπροστά στην εξουσία. Μπροστά στις στολές τους.

Το κράτος τιμωρεί.

Το κράτος σκοτώνει.

Οι  πολίτες στο πρόσχημα της πανδημίας αναγκάζονται να παραμένουν φιμωμένοι, ταλαιπωρημένοι και  φοβισμένοι στα σπίτια τους, τα οποία έχουν μεταμορφωθεί σε κλουβιά. Η ελευθερία του λόγου τιμωρείται και το δικαίωμα της επιλογής αποτελεί αδίκημα. Επιπλέουμε σε μια κοινωνική ανισότητα και συμβιβαζόμαστε με το ρόλο που μας βαπτίζουν. Το όπλο της κρατικής εξουσίας αλλάζει μορφές, όμως  ο στόχος ήταν, είναι και θα είναι ο ίδιος. Ο πολίτης.  Ανεξαρτήτου ηλικίας, φύλου και χρώματος. 

Δεν ήταν απλά ο Μιχάλης Καλτεζάς, ο Ηλίας Μαραγκάμης, η Μάρθα Μπουλάτοβις.

Η παιδεία του σήμερα ξεκινά με το πάτημα ενός κουμπιού και τελειώνει με τις χρηματικές επενδύσεις των καναλιών από το ίδιο το κράτος, για να κρατά ζωντανή τη προπαγάνδα στα μυαλά μας. Στα μυαλά κάθε ηλικίας, κάθε παιδιού, κάθε ενήλικα,  κάθε φοιτητή.

Η αξία της δημόσιας υγείας έχει καταπατηθεί εις βάρος των πολιτών, με τη κυβέρνηση να στρουθοκαμηλίζει μπροστά στις σοβαρές ελλείψεις των μονάδων εντατικής θεραπείας (ΜΕΘ) και του προσωπικού.

Η αντίσταση σε ότι βιώνουμε, μας βρίσκει αντιμέτωπους με την ίδια την αστυνομία. Μια αστυνομία που δρά χτυπώντας πολίτες, πετώντας δακρυγόνα και χημικά, στέλνοντας στο νοσοκομείο μητέρες, βασανίζοντας συγγενείς στα κέντρα κράτησης, φυτεύοντας ψευδή στοιχεία σε ανθρώπους που προσπαθούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα. 

Δεν είναι απλά η Αναστασία Τσιβίκα, η Σταματίνα  Κανελλοπούλου και ο  Ιάκωβος Κούμης.

Η εργασία σήμερα φαντάζει κάτι μακρινό και ακατόρθωτο. Η τηλεργασία χτυπά τις πόρτες των νοικοκυριών που πλήττονται  από την φτώχεια, αναγκάζοντας τους πολίτες να δουλεύουν απλά για επιβίωση , με μισθούς που  δεν μπορούν να καλύψουν ούτε τις βασικές ανάγκες τους. Το κράτος σκοτώνει τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας στο όνομα της ατομικής ευθύνης και της  προστασίας τους, κόβοντας τους πρόστιμα ισάξια με αυτά της σύνταξής τους. 

Δεν είναι απλά ο Σουλειμάν Αμάρ,ο Άλμπερτ Κούκα και ο Ίλμι Λάτε.

Η εξουσία διακρίνει και στοχοποιεί. Άνθρωποι εκτελέστηκαν από τα χέρια της αρχής. Άνθρωποι οι οποίοι πάλεψαν για μια καλύτερη ζωή που τους έταξαν και κάηκαν  στον Έβρο, πνίγηκαν στο Αιγαίο και το σώματά τους ξεβράστηκάν στις ακτές των θαλασσών. 

Και τη στιγμή που ο πανηγυρισμός για τη πτώση της Χούντας σήμανε την ελπίδα της αλλαγής, το σήμερα γελά ειρωνικά μπροστά την ελευθερία μας.

                                          Καμία ανοχή στη κρατική καταστολή.

                                           Μετακίνηση 6 για τη μέρα του Αλέξη.

Πρωτοβουλία ατόμων Ναυπλίου

Σάββατο, 5 Δεκεμβρίου 2020

Για τον Αλέξη

 Μεγαλώνουμε εντός ενός κόσμου αντίθετων κατευθύνσεων. Μεγαλώνουμε κοιτάζοντας τους ουρανούς. Άλλοτε ρίχνουμε προσευχές πάνω στο απέραντο σκοτάδι κι άλλοτε ρίχνουμε σφαίρες που εξοστρακίζονται πάνω στα κεφάλια των παιδιών μας.  

Στη μνήμη του Αλέξη Γρηγορόπουλου



Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2020

Ο Μπουρτζόβλαχος

Ο Δημήτρης Φλούδας, ερασιτέχνης αγιογράφος και ζωγράφος δημιούργησε ένα έργο με το γνωστό σουρρεαλιστικό του πνεύμα. 

 Ιδού ο Μπουρτζόβλαχος:





Τρίτη, 17 Νοεμβρίου 2020

To Πολυτεχνείο ζει μέσα σε ένα αστυνομοκρατούμενο Ναύπλιο! - Πανό σε Παλαμήδι και Μπούρτζι

 Η κατάσταση σήμερα στην πόλη του Ναυπλίου είναι τουλάχιστον κωμικοτραγική.

Μέσα σε μια φιλήσυχη πόλη, που σε επετείους σαν τη σημερινή, να μαζεύει το πολύ 10 με 20 άτομα για να τιμήσουν το Πολυτεχνείο και τους ήρωές του, η αστυνομία βρίσκεται παντού. 

Στο δικαστικό μέγαρο πλήθος αστυνομικών. Δίπλα από ένα πανό στο Λύκειο με στόχο ένα λουλούδι ως φόρο τιμής, αστυνομικοί με πολιτικά ρούχα και στην παραλία, στο Πι, κλούβα, ναι κλούβα της Αστυνομίας (!!!), με παρουσία αρκετών αστυνομικών και οχήματα. 

Γιατί; Γιατί όλα αυτά; Σε μια πόλη που κοιμάται τον ύπνο του καφέ, 365 μέρες το χρόνο, μέσα σε καραντίνα και απαγόρευση κυκλοφορίας μετά τις 9, υπάρχει ο φόβος επεισοδίων ή συναθροίσεων; Πόσοι αλήτες υπάρχουν άραγε μέσα στην πόλη. Πού βρίσκονται όλοι αυτοί οι αλήτες όλες τις υπόλοιπες μέρες και θα εμφανιστούν μαγικά σήμερα; Είναι δυνατόν;

Μόνο για επίδειξη δύναμης και φόβου πρόκειται. Η εικόνα ήταν αντιαισθητική, φοβιστική και απαράδεκτη. Μέσα στην ησυχία της πόλης, με ελάχιστους ανθρώπους να βολτάρουν την ομορφιά της, έβλεπες κλούβα της Αστυνομίας αραγμένη στην παραλία. Μόνο ντροπή. 

Παρόλα αυτά, κάποιοι κατάφεραν και ύψωσαν πανό στο Παλαμήδι και το Μπούρτζι.


Κάποιοι άλλοι, έσκισαν ένα πανό για το Πολυτεχνείο στα κάγκελα του Λυκείου. Καλά έκαναν. Έτσι έπρεπε. Ταιριάζει με τα λουλούδια που άφησε ο κόσμος περνώντας. Γιατί ο λίγος κόσμος έκανε αυτό που ήθελε να κάνει. Άφησε λουλούδια. 

Το Πολυτεχνείο ζει!

Κυριακή, 15 Νοεμβρίου 2020

Καταγγελία

 4 πιτσιρίκια. Επαναλαμβάνω. 4 πιτσιρίκια το πολύ 11 χρονών, σήμερα, Κυριακή, 15 Νοεμβρίου, έπαιζαν στην πλατεία της Πρόνοιας, ποδόσφαιρο! Και όχι μόνο αυτό. Οι θρασύτατοι νεαροί φόραγαν και καλά μάσκες, κατεβασμένες μέχρι το πηγούνι! Τα είδα με τα μάτια μου περνώντας με το ποδήλατό μου έχοντας κάνει χρήση του νομίμου και υπεύθυνου μηνύματος 6, έξοδος για άθληση. Συνήθως δε ρουφιανεύω αλλά δε μπορούμε να παίζουμε έτσι με τη δημόσια υγεία. Η αστυνομία τί κάνει; Γονείς δεν έχουν αυτά τα παιδιά; Μετά θα γεμίσουμε κρούσματα και θα μας φταίει το κράτος. Να μην επαναληφθεί. Στο τσακ ήμουν να πάρω την αστυνομία τηλέφωνο αλλά είμαι καλός άνθρωπος. Τελευταία προειδοποίηση. Μένουμε σπίτι. Μένουμε ασφαλισμένοι.



Τετάρτη, 11 Νοεμβρίου 2020

Δικτατορία

 H απαγόρευση κυκλοφορίας είναι δικτατορία. Χωρίς μισόλογα, δικαιολογίες και εξηγήσεις. Είναι κανονικότατο ολοκληρωτικό καθεστώς με πρόφαση και μόνο πρόφαση την υγεία. Η απαγόρευση κυκλοφορίας είναι δικτατορία.



Σάββατο, 7 Νοεμβρίου 2020

Μια φιλική συμβουλή

 Παρατηρώντας τους ανθρώπους γύρω μου, κοντινούς, μακρινούς και απόμακρους, παρατηρώντας και τον εαυτό μου, όσο μπορώ, νομίζω πως βρισκόμαστε όλοι κάτω από μια ασφυκτική πίεση άγχους, θλίψης, φόβου, απογοήτευσης και γενικώς μιας ομάδας αρνητικών συναισθημάτων, ο καθένας για τους δικούς του λόγους. Ζούμε μια περίοδο που η εξουσία μας συμπεριφέρεται σα μικρά παιδιά, μας μαλώνει διαρκώς, μας επαναλαμβάνει τα ίδια και τα ίδια πράγματα, με λεζάντες, δηλώσεις και συνεχείς συμβουλές, μας τιμωρεί αν δεν κάτσουμε φρόνιμα και ταυτόχρονα δεν μας αφήνει να χορέψουμε, να τραγουδήσουμε, να γλεντήσουμε και να χαρούμε. Βρισκόμαστε σε μια συνεχή τιμωρία, νιώθοντας αθώοι. Γι΄αυτό παρατηρείται σε παγκόσμιο επίπεδο μια τεράστια αύξηση της κατάθλιψης, ακόμα και των αυτοκτονιών. Εξουσία όμως δεν είναι μόνο οι κυβερνήσεις αλλά και οι κατά τόπους ειδήμονες, σχολιαστές, κριτικοί και λοιποί που χαίρονται να μοιράζουν την σκατοψυχιά τους ολούθε κι έπειτα να αράζουν στις δάφνες της αποψάρας τους. Συστημικοί ή αντισυστημικοί αυτοί οι αυτόφωτοι ειδήμονες είναι τα φερέφωνα της εξουσίας. Τα βασικά εργαλεία επιβολής της θέλησής της. Γιατί αυτό που ζούμε δεν είναι τίποτα περισσότερο από μια γενικευμένη επιβολή της αίσθησης πως είμαστε μετέωροι και ανασφαλείς σε κάθε επίπεδο της ζωής μας. Νιώθουμε ανασφαλείς ακόμα και για την ίδια τη ζωή μας. Απέναντι σε αυτόν τον πνευματικό και ηθικό πόλεμο μόνο το χιούμορ μπορεί να δώσει απάντηση. Γιατί κανένα δράμα δεν μπορεί να βιωθεί φυσιολογικά μέσα στα ανθρώπινα αν δεν περάσει μέσα από το πρίσμα της κωμωδίας. Η τραγωδία του Πελοποννησιακού πολέμου πέρασε κάποτε μέσα από την Ειρήνη του Αριστοφάνη και λύτρωσε τους κοινωνικούς δεσμούς της πόλης κι έσβησε τα πάθη.  Η κωμωδία και το γέλιο είναι τα πραγματικά εμβόλια διαχρονικά και ιδιαίτερα σε αυτόν τον γεωγραφικό χώρο. Μπροστά στη κωμωδία, όλες αυτές οι βλοσυρές φάτσες γύρω μας που μας κουνάνε το δάχτυλο προσποιούμενοι πως ενδιαφέρονται για τα καλό μας, θα γελοιοποιηθούν και στο τέλος θα εξαφανιστούν από τη σκέψη μας. Έπειτα, όσοι καταφέρουμε να μείνουμε πνευματικά και ηθικά ζωντανοί, θα γελάμε παρέα, έξω, στην αληθινή ζωή μας. Kαλό θα είναι να είμαστε όλοι και όλες. Γιατί μπορεί να είμαστε περαστικοί από αυτόν το μάταιο κόσμο, αλλά μετέωροι δεν είμαστε ούτε θα γίνουμε για κανέναν.



Τετάρτη, 28 Οκτωβρίου 2020

Το φυλαχτό του πολέμου

 Στην οικογένειά μου υπάρχει ένα φυλαχτό. Το γνώρισα από μικρός. Ήταν δεμένο με παραμάνα στο κάτω μέρος της κούνιας μου κι έπειτα του πρώτου κρεβατιού μου. Να προστατεύει το παιδί έλεγαν. Οι ευεργετικές του συνέπειες όμως δεν ήταν μόνο δικό μου προνόμιο. Το φυλαχτό συνόδευε κάθε δύσκολη κατάσταση της οικογένειας, κάθε ταξίδι της και κάθε ευχή. Ήταν ένα μικρό, ελάχιστο μαξιλαράκι, στο μέγεθος ενός σπιρτόκουτου που μέσα του μου έλεγαν πως είχε θαυματουργό ξύλο από τον σταυρό του Χριστού. Ήταν το φυλαχτό που έσωσε τον παππού Βαγγέλη στον πόλεμο. Μεγαλώνοντας έχασα την πίστη σε θαύματα, ως εκ τούτου έχασα και τα χνάρια του φυλαχτού. Λογικά η μάνα μου το έχει κάπου κρυμμένο ακόμα. Μεγαλώνοντας έχασα πολλά από την παιδική μου ηλικία αλλά δεν έχασα την περιέργειά μου. Έτσι, μερικά χρόνια πριν, έπιασα τη γιαγιά μου και τη ρώτησα γιατί το φυλαχτό έσωσε τον Βαγγέλη στον πόλεμο. Πίστευα πως θα άκουγα απλά μια συνηθισμένη ιστορία τύχης και επιβίωσης μέσα στη φρίκη του πολέμου. Αλλά έκανα λάθος. Ο Βαγγέλης ήταν στο Αλβανικό Μέτωπο. Παρέα με μια διμοιρία ήταν αυτός που κουβαλούσε προμήθειες δεμένος σε χιονισμένες ανηφόρες, κατηφόρες και ευθείες με ένα γαιδούρι. Περιπλανώμενοι μέσα στα χιόνια, χωρίς σχέδιο μάχης, χωρίς προσανατολισμό, με εντολή απλά και μόνο να επιβιώσουν και να πυροβολούν τον εχθρό. Ξαφνικά δέχονται πυρά και βρίσκονται σε ανοιχτό πεδίο βολής. Εκτεθειμένοι όπως ήταν, ο μόνος δρόμος σωτηρίας είναι ένας γκρεμός. Η διμοιρία τρέχει και κατρακυλάει στο γκρεμό. Ο Βαγγέλης, ελέω γαιδάρου, μένει πιο πίσω αλλά ακόμα ζει. Φτάνει στην άκρη του γκρεμού και ακούει φωνές. Κόψε τα σκοινιά του γαιδάρου και πέσε. Βαγγέλη πέσε. Ο Βαγγέλης ξέρει πως αν λυθεί από τον γάιδαρο και πέσει, η διμοιρία δεν θα έχει πια προμήθειες και θα πεθάνει. Χρόνος να κόψει έναν-έναν τους σάκους των προμηθειών που είναι φορτωμένες στο γαιδούρι, δεν υπάρχει. Τα πυρά πέφτουν και δεν τον ακουμπούν. Είναι ο μόνος πια στόχος. Αγκαλιάζει τον γάιδαρο και τον σπρώχνει στο γκρεμό. Κατρακυλάνε παρέα. Πότε χτυπάει ο ένας στις πέτρες, πότε ο άλλος. Φτάνουν στο τέλος του δρόμου. Ο Βαγγέλης σηκώνεται. Πάνω του δεν υπάρχει ούτε πληγή, ούτε μελανιά, ούτε ίχνος τραυματισμού. Πάνω του είχε δεμένο με παραμάνα, ένα φυλαχτό. Λογικά θα το είχε η μάνα του κάπου κρυμμένο.

Σάββατο, 24 Οκτωβρίου 2020

H σωστή αντιμετώπιση του ιού

 Ο ιός μεταφέρεται μέσω του αέρα. 

Ο αέρας των χωρών λοιπόν πωλείται σε μεγάλες εταιρείες. Γίνεται ιδιοκτησία τους. Αυτές πλέον οι εταιρείες θα έχουν όλη την ευθύνη για τον ασφαλή και καθαρό αέρα που αναπνέουμε. Μέσω νέων τεχνολογικών συστημάτων ο αέρας θα απολυμαίνεται διαρκώς και μέσω δορυφορικών καμερών ασφαλείας θα τηρούνται οι αποστάσεις ασφαλείας των καταναλωτών στους δρόμους των πόλεων. Οι παραβάτες των αποστάσεων θα πληρώνουν πρόστιμα και στις 3 παραβάσεις θα διώκονται ως τρομοκράτες της δημόσιας υγείας. Έτσι καμία πια κυβέρνηση δεν θα έχει την ευθύνη, κανένα κράτος δεν θα νιώθει το πολιτικό και οικονομικό κόστος της υγιεινομικής διαχείρισης και η επιστημονική κοινότητα θα μπορέσει ελεύθερη πια να αντιμετωπίσει όλα τα προβλήματα του πλανήτη κατά παραγγελία των εταιρειών που την χρηματοδοτούν. Για να είμαστε ρεαλιστές όμως, θα πρέπει και οι καταναλωτές αέρα να πληρώνουν στην ώρα τους το πάγιο ποσό που θα οριστεί για τον ξένο αέρα που καταναλώνουν πλην όσων έχουν χρόνια αναπνευστικά προβλήματα. Για τους τελευταίους το Κοινωνικό Κράτος μέσω σκληρής διαπραγμάτευσης με τις εταιρείες απολύμανσης, διαχείρισης και εκμεταλλεύσης του αέρα, θα κερδίσει σημαντικές εκπτώσεις στο πάγιο ποσό, και σε κάποιες ακραίες περιπτώσεις υγείας, θα εξασφαλίσει ακόμα και δωρεάν αναπνοή.

Τετάρτη, 21 Οκτωβρίου 2020

Πέμπτη, 15 Οκτωβρίου 2020

Nαυπλιώτικο όνειρο

 Είδα λέει πως στο Ναύπλιο είχε απαγορευτεί τελείως η είσοδος αυτοκινήτων από το κόμβο του Trendy και πέρα. 

Όλη η παλιά πόλη ήταν ένας τεράστιος πεζόδρομος. Τα μαγαζιά είχαν συνεννοηθεί μεταξύ τους όμορφα και αγαπημένα και πρόσφεραν καφέδες σε χαμηλές τιμές, παγωτά και όλα τα σχετικά, υπήρχαν περίπτερα σε πλατείες και κεντρικά σημεία που μοίραζαν χάρτες διαδρομών και μνημείων, ο γύρος της Αρβανιτιάς ήταν ανοιχτός, ο γύρος της Καραθώνας ζωντανός, η άνοδος στην Ακροναυπλία με συνοδεία ενημερωτικού χάρτη, το ίδιο και στα σκαλοπάτια του Παλαμηδιού, βαρκάδες στο Μπούρτζι, υπαίθριες εκθέσεις ζωγραφικής και φωτογραφίας, σε όλους τους δρόμους και τα σοκάκια ντυμένοι ερασιτέχνες ηθοποιοί με ρόλους ιστορικών φυσιογνωμιών της πόλης να εξιστορούν την ιστορία τους σε περαστικούς, παγκάκια παντού, δεκάδες παγκάκια, μουσικές και κόσμος να βολτάρει απολαυστικά.  Αυτό λέει ήταν μόνο για τα σαββατοκύριακα και κάποιος το οργάνωσε και λεγόταν ''Ναυπλιώτικη περατζάδα" ή κάτι τέτοιο.  Ήταν καμπάνια, γνωστή και προωθημένη σε όλη την Ελλάδα. Καθόμουν λέει στην πλατεία Συντάγματος και μου μιλούσε η ζητιάνα η Ψωροκώσταινα. Χαζεύαμε τον κόσμο και έκανα πλάκα με τις ατάκες της στους περαστικούς. Κάποια στιγμή γυρίζει προς το μέρος μου και μου λέει πως μοιάζει με όνειρο η φάση. Μετά ξύπνησα.



Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2020

Συλληπητήρια

 Θερμά συλληπητήρια στους συμπατριώτες μου και συμπατριώτισσες μου, Ναυπλιώτες και Ναυπλιώτισσες, που ψήφιζαν Χρυσή Αυγή όλα αυτά τα χρόνια του εθνικού μεγαλείου. 

Τους εύχομαι ολόψυχα κουράγιο και να βρουν στο μέλλον άλλες μαφίες να επανατοποθετήσουν τις ελπίδες τους για μια ισχυρή και ανεξάρτητη Ελλάδα. Είναι σίγουρο πως θα βρουν. Ο Θεός είναι Έλληνας. Αν δε ξέρουν να διαβάζουν ελληνικά, ας τους τα πει κάποιος εκ μέρους μου. Να προσέξει μόνο το "επανατοποθετήσουν". Δεν θα το καταλάβουν. Ας βρει κάποια συνώνυμη λέξη, πιο απλή. Και πάλι συλληπητήρια.



Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2020

Αποκλειστικές δηλώσεις στο Παλαμπούρτζι μιας συνηθισμένης κατοίκου του παλιού Ναυπλίου

 Οι νέοι και οι νέες συνωστίζονται στα μπαρς και τα καφενεία και μας γέμισαν κορωνοιό. Λέει η Αργολίδα δεν έχει κρούσματα. Ψέμματα! Καλά έκανε η κυβέρνηση και τα κλείνει όλα από τα μεσάνυχτα. Αρκετά διασκέδασαν εις βάρος μας. Η ζωή δεν είναι διασκέδαση. Είναι σοβαρό πράμα η ζωή. Να μείνουν κλειστά όλο το χειμώνα, μπορούν; Εγώ τα νοίκια μου θέλω στην ώρα τους και κλειστά τα μαγαζιά. Τί ζητάω η χριστιανή; Είμαι σίγουρη όμως πως και η μουσική μεταδίδει τον ιό με μεγάλη ταχύτητα. Όσο πιο δυνατή είναι η μουσική, τόσο μεγαλύτερη η ταχύτητα μετάδοσης. Μιλάω με στοιχεία επιστημονικά! Το λέει ο παπάς της ενορίας μου. Μέγας πνευματικός.  Άρα; Καθόλου μουσική να είμαστε ήσυχοι όλοι οι κάτοικοι της παλιάς πόλης. Για πάντα. Όποιος θέλει μουσική να πάει στο Μέγαρο Μουσικής. Αλλιώς θα φωνάξω την αστυνομία να κλείσει τα κλειστά μαγαζιά. Ένα κι ένα κάνουν δυο. Ορίστε μας! Άγιος Corona Virus! Mεγάλη η χάρη του! Τα νοίκια μου μη ξεχάσετε...γιατί έχω να φολιάσω κάτι γάτες.



Τετάρτη, 7 Οκτωβρίου 2020

Ο αγώνας συνεχίζεται...

 Ευτυχώς για όλους και όλες, εδώ και μέρες εξολοθρεύτηκε άλλη μια συμμορία επικίνδυνων δέντρων του Ναυπλίου, στο παρκάκι δίπλα από το Εργατικό Κέντρο,  και μπορούμε να κοιμόμαστε πιο ήσυχοι πχια. Τα κακοποιά δέντρα, ίσως άρρωστα, ίσως έτοιμα να πέσουν με θράσος στο κεφάλι κάποιου, ίσως αντιαισθητικά και βρωμιάρικα, τιμωρήθηκαν παραδειγματικά για τη συμπεριφορά τους. Μην χαλαρώνετε όμως. 

Ο αγώνας συνεχίζεται μέχρι να εξαφανιστούν όλα.

Δευτέρα, 5 Οκτωβρίου 2020

Ο Πλανόδιος του Ναυπλίου

 Πληροφορήθηκα, δεν το έχω δει, πως στο Ναύπλιο κυκλοφορεί τις πρωινές ώρες, τα μεσημέρια και τα απογεύματα ένας πλανόδιος που πουλάει σύκα. 

Η ατάκα του για να προσελκύσει κόσμο να αγοράσει είναι "Σύκα μόνο για άντρες". Το σύκα το αναφέρει φωναχτά με υποννοούμενο θηλυπρέπειας, ακολουθεί παύση και συνεχίζει ελαφρώς με βαριά φωνή λέγοντας μόνο για άντρες. Παράλληλα τραγουδά κάποιους στίχους δικούς τους,  αφιερωμένους στο Ναύπλιο. Έμαθα δε επίσης πως ο πλανόδιος είχε την ευκαιρία να κάνει κάποια άλλη δουλειά, του πρότειναν κάτι άλλο αρκετά ικανοποιητικό και ο ίδιος αρνήθηκε λέγοντας πως εγώ, έχω τα σύκα μου. Αν μπορεί κάποιος να τον γράψει σε βίντεο, έστω και σε απόσταση, καθότι πρόκειται για μεγάλη μορφή της πόλεως που επιβάλεται να καταγραφεί.



Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2020

Ρε Ναυπλιώτες

 Ρε Ναυπλιώτες. Εσείς που κράζετε τα παιδάκια που κάνουν κατάληψη και λέτε πως υπάρχουν άλλα μέσα διεκδίκησης, πως η κατάληψη είναι παράνομη και τέτοια, δε με νοιάζει αν έχετε δίκιο ή άδικο αλλά πείτε μου, τί έχετε διεκδικήσει εσείς νόμιμα; Τί έχετε διεκδικήσει εσείς προσωπικά; Περισσότερες κουταλιές εσπρέσσο στο φρέντο σας; Να φύγει ο κάδος σκουπιδιών κοντά από το μπαλκόνι σας γιατί βρωμάει; Να μπει το οικόπεδο σας στο σχέδιο πόλης; Να βγάλετε ένα τραπεζάκι ακόμα μπροστά από το μαγαζί σας; Να διοριστεί το παιδί σας με μέσο; Να πάρετε καμιά απευθείας αναθεσούλα από αυτούς που γλείφετε και δεν ενοχλείτε; Έχετε πάρει χαμπάρι που ζείτε; Στην πόλη σας ούτε ένα Πνευματικό Κέντρο δεν υπάρχει ρε. Το Παλαμήδι και το Μπούρτζι κατά τύχη στέκουν ακόμα όρθια.  Δε μπορείτε να συνεννοηθείτε ούτε με το διπλανό σας ρε και μιλάτε για τα παιδάκια; Μόνο λεφτάκια και βόλεμα σκεφτόσαστε. Σας ενοχλούν οι καταστροφές της δημόσιας περιουσίας που θα αναγκαστείτε να πληρώσετε; Για τα 20 μύρια των ΜΜΕ και τα άλλα τόσα που θα δωθούν όμως, μόκο. Αυτά δεν είναι χρέωση. Τα παιδάκια μόνο που έσπασαν κανά θρανίο σας χρεώνουν. Ρε ηρεμήστε λίγο ρε. Τα παιδάκια θα μεγαλώσουν κάποια στιγμή. Θα γίνουν ενήλικες, μίζεροι, βαρετοί, συμφεροντολόγοι και βολεψάκηδες όπως όλοι μας εδώ πέρα. Αν μείνουν εδώ πέρα. Μην αγχώνεστε λοιπόν. Και αυτά τηλεόραση θα βλέπουν και θα καταλάβουν. Η ιστορία κάνει κύκλους. Έτσι.



Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2020

Μια πρόταση για το Ναύπλιο

 Θα κάνω μια πρόταση, γιατί τέτοιος είμαι, κάνω προτάσεις (φιλολογικό αστείο συντακτικού για να γελάσω μόνο εγώ, γιατί τέτοιος είμαι, φιλόλογος). Μια πρόταση λοιπόν που δεν θα γίνει ποτέ αλλά εγώ θα τηνε πω για να ησυχάσω και να σκάσουν όσοι μου λένε πως όλο κράζω και δεν προτείνω τίποτα. Ε λοιπόν προτείνω. Αυτά τα παγκάκια που έβαλε ο Καμπόσος στο Άργος, αν και άσχετα με την πόλη, τύπου Μαρκ Τουαίην και τα σχετικά, θα ήταν πολύ ωραία στο Ναύπλιο. Οπότε προτείνω να του κλέψουμε την ιδέα (είμαι και ζηλιάρης). Αλλά πώς; Να κάνει ο Δήμος έναν διαγωνισμό που αφορά καλλιτέχνες αυτών των κατασκευών-δημιουργιών και να δημιουργηθούν και να τοποθετηθούν παντού μεταλλικά ή ξύλινα παγκάκια του ίδιου στυλ ή παρόμοιου με προσωπικότητες του Ναυπλίου. Άγγελος Τερζάκης, Νίκος Καρούζος, ο χοράρχης ο Χαραμής, η Δεϊλάκη η αρχαιολόγος αλλά και άλλοι άνθρωποι που έχουν αφήσει το στίγμα τους στην ιστορία της πόλης. Δεν είναι αναγκαστικό όλοι και όλες να είναι σε παγκάκια. Ο χοράρχης ο Χαραμής για παράδειγμα, μέχρι τα βαθιά του γεράματα, απλά έκανε βόλτες με τα χέρια πίσω. Ήταν βολταδούρας μέγας. Μια χαρακτηριστική φιγούρα βόλτας σε κάποιο σημείο της παραλίας ίσως θα ήταν εξαιρετική. Φυσικά δίπλα σε κάθε κατασκευή-δημιουργία ή πάνω στην κατασκευή, ανάλογα, θα υπήρχαν οι ιστορικές πληροφορίες για το πρόσωπο και το έργο του. Αναφέρομαι στην εκπόνηση ενός έργου πολλών κατασκευών. Όχι βάλαμε 2-3 και τέλος. Να γίνει κάτι που να χαρακτηρίζει την πόλη από τούδε και στο εξής. Πολιτιστικά και τουριστικά. 



Λοιπόν, την έκανα την πρότασή μου, άκλαυτη θα πάει, φιλιά. Πάω στο Άργος τώρα, να μιλήσω με τον Μαρκ Τουαίην γιατί δε μου τα λέει καλά. Στη φωτογραφία παρακολουθείτε στιγμιότυπο από τη χθεσινή μας σκληρή διαφωνία.

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2020

Αληθινή ιστορία

 Σάββατο βράδυ, στην οδό Αμαλίας, δύο Αθηναίοι μάλλον, αράζουν στην είσοδο του Λυκείου. Κάτι περιμένουν και όσο το περιμένουν χαζεύουν τις μαζεμένες σκουπιδοσακούλες στο διπλανό δεντράκι. Εκείνη την ώρα περνάει φορτηγάκι του Δήμου και τις μαζεύει. Λέει ο ένας. Καλά ρε μαλάκα, πετάνε τα σκουπίδια στο δέντρο και μετά τα μαζεύουν; Τί φάση; Δε ξέρω ρε μαλάκα του λέει ο άλλος. Ρε πάνε καλά; Φυσικά και δεν κρατήθηκα. Περνάω χαλαρός και άνετος, τους λέω, έτσι κάνουν στη Γερμανία παιδιά. Έχουν ξεσηκώσει γερμανικό συστηματάκι αποκομιδής σκουπιδιών γιατί οι κάδοι είναι αντιαισθητικοί. Οι μαλάκες πείστηκαν εύκολα. Ήμουν καλός. Σοβαρός και κάθετος στην διατύπωση της παπαριάς μου. Το σκέφτηκαν λίγο, το είδα στο ματάκι τους και τον εγκεφαλικό δισταγμό και μετά είπαν πως έχω τελικά δίκιο. Εγώ σκέφτηκα μέσα μου πως αν είχα λεφτά για ξόδεμα, με τόσες μαλακίες που μπορώ να λέω άνετα χωρίς να καταλαβαίνει κανείς πως κοροιδεύω ή έστω ειρωνεύομαι μια κατάσταση, θα ήμουν σίγουρα Δήμαρχος. Τους χαιρέτησα χαρούμενος, χάρηκαν και αυτοί που ήρθαν διακοπές σε μια πόλη τόσο Ευρωπαϊκή και η ζωή στο Ναύπλιο συνεχίστηκε ανενόχλητη.



Παρασκευή, 18 Σεπτεμβρίου 2020

Ελλάδα 2020

 Ελλάδα 2020: Eκεί που τα γραφικά πρωτοβρόχια του φθινοπώρου είναι πια μια μετεωρολογική, δημοσιογραφική, κοινωνική και πολιτική τρομοκρατία.

Πέμπτη, 17 Σεπτεμβρίου 2020

Το φυσικό δίκαιο στο Ναύπλιο

 Έχω κρεμάσει στο μπαλκόνι χωρίς μανταλάκια όλα τα ρούχα που εδώ και χρόνια δεν έχω αποφασίσει αν τα θέλω ή όχι, και περιμένω καρτερικά το Μεσογειακό Κυκλώνα. Ας αποφασίσει η φύση λοιπόν.



Άλλαξε όψη ο Πελαργός - Οικολογικό γκράφιτι για την προστασία του υδροβιότοπου


Το γκράφιτι που η ομάδα ''Political Stencil.'' σχεδιάζει με χρώμα και εικόνες από τη χλωρίδα και τη πανίδα του Υδροβιότοπου της περιοχής Ναυπλίου - Νέας Κίου στην επιφάνεια του παλιού εργοστασίου Πελαργός στην Αργολίδα ολοκληρώνεται. 

Η καλλιτεχνική ομάδα προσκλήθηκε από την ομάδα των Φίλων Υδροβιότοπου Ναυπλίου - Νέας Κίου μετά και από την σχετική άδεια της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών Αργολίδας.

"Ζουν διπλά μας, ζούμε δίπλα τους, ζούμε μαζί" 

 Υδρόβια, καλοβατικά και παρυδάτια πουλιά, μικρά και μεγάλα, μόνιμα και μεταναστευτικά (κορμοράνοι, φλαμίγκο, γλάροι, ερωδιοί, πάπιες, καλαμοκανάδες, σκαλίδρες, πελαργοί κ.α.), η θαλάσσια χελώνα καρέττα-καρέττα και πλήθος άλλων ειδών ορνιθοπανίδας, άφησαν το αποτύπωμά τους στην εξωτερική πλευρά του εργοστασίου «Πελαργού».












 Στην προσπάθεια αυτή συμμετείχε με μια πινελιά και αρκετός κόσμος.