Πέμπτη, 30 Αυγούστου 2018

Μια παρέα Τσιμεντόβλαχων

Μια παρέα Τσιμεντόβλαχων, δυο ζευγάρια γύρω στα 40, απολαμβάνουν το βραδυνό φαγητό τους σε κατάστημα εστίασης κοντά στην εκκλησία του Αγίου Νικολάου, στο Ναύπλιο.

Ξαφνικά χτυπάει ένα τηλέφωνο. Το σηκώνει η πιο τσακπίνα και φωνακλού γυναίκα της παρέας. Στην απέναντι γραμμή τηλεφωνεί φιλικό ζευγάρι που καταφτάνει και αυτό οσονούπω στο Ναύπλιο. Αναζητά οδηγίες όμως για να τους βρει. Η γυναίκα η φωνακλού ή αλλιώς το ανθρώπινο GPS, δίνει μια, και πετάγεται στο απέναντι πεζοδρόμιο για να γλιτώσει το θόρυβο της ταβέρνας. Κοιτάει τον ουρανό σα σύγχρονη ιερομάντισσα, σα δρυίδης, και ξάφνου βλέπει να τη χαιρετάει από απόσταση μεγάλη, σε μια γωνιά, πίσω από τα παλιά κτίρια, το Παλαμήδι. Μάλλον ένα μικρό τμήμα του Παλαμηδιού. Γεμάτη ενθουσιασμό φωνάζει στην άλλη γραμμή του τηλεφώνου. Μαρία, κάτω ακριβώς από το Παλαμήδι είμαστε! Ελάτε! Πού; Ρωτάει μάλλον η Μαρία από την άλλη γραμμή καθώς το ανθρώπινο GPS αναγκάζεται να δώσει ακόμα πιο λεπτομερή περιγραφή της τοποθεσίας. Παιδί μου το βλέπετε ένα φωτεινό κάστρο τώρα που έρχεστε; Κάτω ακριβώς από αυτό το κάστρο είμαστε, στα δεξιά σας. Κάτω ακριβώς από το κάστρο. Α, εντάξει, θα είπε το ζευγάρι που καταφτάνει καθώς η επικοινωνία ολοκληρώθηκε με επιτυχία και η γυναίκα ή αλλιώς o χάρτης της google με ανθρώπινη υπόσταση, κάθισε στη θέση της με ικανοποίηση και σχολίασε στην υπόλοιπη παρέα: Ρε σεις, είναι πολύ ρομαντικά εδώ, είμαστε και κάτω από το κάστρο! Οι πάντες συμφώνησαν. Μετά σταμάτησα να κρυφακούω κι έφυγα.