Κυριακή, 28 Αυγούστου 2016

Νοσταλγία Ιωαννίνων

Μέσα σε πράσινα νερά
πέταξα την καρδιά μου
χρόνια πολλά κι αν πέρασαν
σε βλέπω στα όνειρά μου.

Άλλη πατρίδα μ’ έθρεψε
μ’ ανατροφή σωστή
μα εσύ με μεταμόρφωσες
για πάντα σε παιδί.

Άλλη πατρίδα εγώ πατώ
στης θάλασσας το κύμα
μα σιωπηλός θα νοσταλγώ
της λίμνης σου το κρίμα.

Τον έρωτα του Αλή-Πασά θα νιώθω με οδύνη
μα δεν θα σε πνίξω εγώ ποτέ, γλυκειά κυρά-Φροσύνη.

"Νοσταλγία Ιωαννίνων", 28 Αυγούστου 2016, ανέκδοτη ρίμα εμού του ιδίου.


Σάββατο, 13 Αυγούστου 2016

Μετά την αυγουστιάτικη βροχή

Ας είναι καλά αυτά τα απελπισμένα παιδιά που χόρεψαν χθες το βράδυ μετά το μεσάνυχτο το χορό της βροχής και δρόσισε λίγο.


Η δροσιά που μας πρόσφεραν ήταν λυτρωτική. Έδρασαν την κατάλληλη στιγμή. Όταν τα ρούχα και κυρίως τα μυαλά μας ήταν τελείως κολλημένα από την υγρασία και τη ζέστη. Καλός ο Αύγουστος, αλλά μουρλός μηνάς. Ξαμολάει το υποσυνείδητο μέσα στο βρασμένο, ψημένο και τηγανισμένο συνειδητό, πάνω σε υγρά νεύρα, θολά πρόσωπα και χωρίς διακοπές κορμιά, και μπερδεύει τη φαντασία και τα όνειρα με την πραγματικότητα. Βαθιά ευγνωμοσύνη σε αυτά τα παιδιά όπου και να βρίσκονται.

Έστω για λίγο, καταφέραμε και επιστρέψαμε στους άγνωστους εαυτούς μας.