Σάββατο, 18 Ιουνίου 2016

Mια ιστορία για τους αποτυχόντες των Πανελλαδικών Εξετάσεων

Πανελλήνιες 1998. Αποτελέσματα. Με άριστα τα 6.400 μόρια καταφέρνω να μαζέψω 5.424,4 μόρια. Το Ιστορικό Κέρκυρας έχει 5425. Τότε ήταν ιδιαίτερα υψηλή σχολή. Για 0,1 μόριο, τα μόρια μου δεν γίνονται 5,424,5, ήτοι 5425 γιατί το μισό πήγαινε πάντοτε υπέρ του μαθητή. Για 0,1 μόριο δε μπαίνω σε σχολή. Θρήνος. Οδυρμός. Κατάθλιψη. Το όνειρο να σπουδάσω κάτι σχετικό με τη Φιλολογία με κοροιδεύει στα μούτρα. Μαζεύω τα κομμάτια μου και ξαναδίνω. Ένας μαύρος χειμώνας στο Ναύπλιο με βαρετή καθημερινότητα και τους μισούς φίλους να λείπουν και να χαίρονται την ελευθερία της φοιτητικής ανεμελιάς κάπου μακριά. Γράφω καλύτερα όμως και περνάω Φιλολογία Ιωαννίνων. Γνωρίζω την πόλη, τη σχολή και τους φίλους που άλλαξαν καταλυτικά τον χαρακτήρα μου και τη ζωή μου. Γνωρίζω τη δεύτερη πατρίδα μου. Γυρνάω πίσω στο χρόνο και ευχαριστώ αυτό το 0,1 μόριο που με εμπόδισε τότε να χαρώ. Ευχαριστώ αυτό το 0,1 μόριο για την πρόσκαιρη κατάθλιψη που με κέρασε. Γιατί η επιτυχία σου ανοίγει ένα φωτεινό και όμορφο μονοπάτι, έτοιμο να το περπατήσεις. Η αποτυχία όμως σου ανοίγει όλα τα μονοπάτια. Και όπως λέει κι ο ποιητής, όλα είναι δρόμος.



Συγχαρητήρια σε όλα τα παιδιά που θα περπατήσουν το φωτεινό τους μονοπάτι και σε όλα αυτά τα παιδιά που καλούνται να φτιάξουν από την αρχή το δικό τους.