Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

Η Φάρσα των δημοτικών εκλογών

 Μια κλασική πρωτοχειμωνιάτικη εβδομάδα στον Δήμο Ναυπλιέων.

Στον Δήμο που σε λίγους μήνες, ακολουθώντας τους νόμους και τους κανόνες του κρατιδίου των Αθηνών, θα κληθεί να εκλέξει τους νέους του δημοτικούς άρχοντες. Τους εξ’ αναθέσεως αφέντες των δικαιωμάτων αλλά και των υποχρεώσεών του. Γιατί η δημοκρατία είναι περισσότερο υποχρέωση παρά δικαίωμα. Ας το θυμόμαστε καμιά φορά.

Η πόλη αλλά και η ευρύτερη περιοχή ενδέχεται να ζήσει μεγάλες στιγμές. Η μάχη θα είναι σκληρή. Οι τυπικές χαιρετούρες, οι γλοιώδεις συναντήσεις, τα ψεύτικα χαμόγελα, τα μεγάλα λόγια, τα πληρωμένα δημοσιεύματα, τα απόκρυφα κουτσομπολιά, τα δεκάδες ανώνυμα ιστολόγια, τα μακρόπνοα  οράματα, τα κομματόσκυλα, οι κολλημένες ιδεολογίες, η αγάπη για την πόλη και τους ανθρώπους της, οι χαρούμενες φωτογραφίες των οικογενειών των υποψηφίων, τα πάθη για ένα μέλλον διαφορετικό, σύγχρονο, πρωτοπόρο και χιλιάδες άλλες παρόμοιες μαλακίες και παπαριές θα κατακλύσουν την περιοχή της Ναυπλίας από το ένα άκρο ως το άλλο και θα στήσουν μεγαλοπρεπώς το παραδοσιακό τσίρκο των δημοτικών εκλογών. Την μεγάλη φάρσα της αυτόχθονης δημοκρατίας.

Σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων, για να μην πω όλο και παρεξηγηθώ, δεν γνωρίζει τα όρια του Δήμου του. Δεν γνωρίζει ποιες περιοχές, ποια χωριά, ποιες στάνες και ραχούλες είναι συμπολίτες του. Το φαινόμενο παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της πρωτεύουσας, ένας εκ των οποίων είναι και ο γράφων. Πραγματικά πιστεύω πως αν έκανα ένα γκάλοπ στο δρόμο μεταξύ των αυτοχθόνων ιθαγενών, ελάχιστοι θα γνώριζαν όλα τα χωριά και τις κοινότητες που αποτελούν το Δήμο τους.

Οι Ναυπλιώτες προφανώς αδιαφορούν, περί αλλού τυρβάζουν, γι αυτό δεν παίζουν πια και καθοριστικό παράγοντα στα τελικά αποτελέσματα. Γενικώς οι Ναυπλιώτες πλέον δεν παίζουν καθοριστικό ρόλο πουθενά.  Οι δε χωριάται χαίρονται γιατί εκτός της αισθητικής, οικονομικής και πολιτικής πια  επιβολής τους στα κοινά της πόλης,  για πρώτη φορά στη ζωή τους μπορούν ελεύθερα και χωρίς ντροπή να πούν σε κάποιον κόσμο εκτός περιοχής πως κατάγονται από το Ναύπλιο. Ήρθε η ώρα τους λοιπόν και αυτοί να το παίξουν πρωτοπρωτευουσιάνοι και αστοί. Να συνεχίσουν την μακρά παράδοση της πόλης στην ψευτοαριστοκρατία και τον δηθενισμό για να συνεχιστεί ομαλώς ο κύκλος της ιστορίας που διαρκώς επαναλαμβάνεται.

Αλλά μη με πείτε κακό με τους έρμους τους χωριάτες. Κατά βάθος τους λυπάμαι και το ξέρετε. Εκμεταλλεύτηκαν την χαρά τους, την ανακούφιση από το κόμπλεξ που μόνοι τους τόσα χρόνια δημιουργούσαν, και με αυτό τον τρόπο, με αυτόν τον αποπροσανατολισμό, τους πήραν τις κοινότητες μέσα από τα χέρια τους. Οι χωριάτες δεν είναι πια κυρίαρχοι του τόπου τους και ας το παίζουν κουμανταδόροι σε ξένα χωράφια (βλέπε Ναύπλιο). Αυτό είναι το δόλωμα που τσίμπισαν απερίσκεπτα.  Γιατί η κεντρική διοίκηση που αποφασίζει γι’ αυτούς, χωρίς αυτούς, βρίσκεται πολλά λίτρα βενζίνης μακριά και δε συμφέρει. Η δε τοπική τους κοινότητα δεν υφίσταται πια ούτε νομικά αλλά ούτε και πραγματικά.

Επίσης, σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων, για να μην πω όλο και παρεξηγηθώ, δεν γνωρίζει για ποιους λόγους ψηφίζει. Δεν γνωρίζει δηλαδή τις αρμοδιότητες, τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες ενός Δήμου. Θα ρίξει δηλαδή την ψήφο του στον κουμπάρο, τον κολλητό, αυτόν που τον έφτιαξε με κάποιο τρόπο ή του υπόσχεται πως θα τον φτιάξει αλλά δεν ξέρει σε τι πράγματα θα είναι υπεύθυνος αυτός. Απλά θα τον ψηφίσει. Το μυαλό του θα φτάσει μέχρι την συγκομιδή των σκουπιδιών, καμιά λάμπα στο δρόμο και μια εκδήλωση πολιστικού ενδιαφέροντος με βιολοτσέλα και κλαπατσίμπανα. Και φυσικά στο βόλεμα. Ως εκεί. Παραπέρα δεν κόβει το ξερό του και ούτε πρόκειται να κόψει ποτέ.

Τέλος και πιο σημαντικώς, σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, όπως προμηνύουν οι δυσάρεστοι οιωνοί, δεν θα κατέβουν καθόλου παρέες Δεν θα κατέβουν καθόλου νέοι άνθρωποι. Κάποια νεαρά ρομποτοειδή του κομματικού σωλήνα και της πολιτικής κενότητας φυσικά και δεν πιάνονται.  

Θα κατέβουν μόνο καριερίστες, στελέχη, παράγοντες, τσιφλικάδες, μπέηδες, μικροαστοί, ανθρωπόμορφα κομματόσκυλα και  ιδεοληπτικά ζόμπι.

Εν κατακλείδι…

Σε αυτές τις δημοτικές εκλογές, «η πόλις», με όλη την σημασία του όρου της λέξης, θα απουσιάζει ολοκληρωτικώς και επ’αόριστον.

Γιατί όχι φάρσα επομένως αγαπημένοι μου αυτόχθονες ιθαγενείς;