Σάββατο, 11 Μαΐου 2013

To παράδειγμα του Albert Camus

Τη Δευτέρα έχουμε και μια φανταστική εκδήλωση.

Το μεσημεράκι στις 12, στην αίθουσα του Πανεπιστήμιου της Πόλης έχουμε διάλεξη του πολυμήχανου και πολυνενεργού κυρίου Νίκου Λυγερού με θέμα: "Aπό το θεατρικό έργο στη σκηνοθεσία: To παράδειγμα του Albert Camus".


Όπως γίνεται αντιληπτό θα μαζευτούμε οι δεκάδες χιλιάδες κουλτουριαραίοι της πόλης. Είναι γνωστό άλλωστε σε όλη την επικράτεια πως οι Ναυπλιώτες, μόλις και ακούσουν εκδήλωση του Πανεπιστημίου ή του Χάρβαντ τρέχουν κοπαδικώς και υστεριάζοντας για να προλάβουν την γνώση που ξεχειλίζει από τον υπερδραστήριο και ανοιχτό εγκέφαλό τους.

Ο Albert Camus επίσης είναι ένα άτομο που απασχολεί χρόνια της Ναυπλιώτικη συνείδηση καθώς πέρα από εξαιρετικός θεατρικός συγγραφέας και σκηνοθέτης υπήρξε και ο φιλόσοφος και θεμελιωτής της θεωρίας "του παράλογου" χρησιμοποιώντας το μύθο του Σίσυφου που τιμωρήθηκε από τους θεούς να ανεβοκατεβάζει στους αιώνες των αιώνων έναν βράχο στη πλαγιά ενός βουνού.

Η άσκοπη τιμωρία του ήρωα που θεμελιώνει το παράλογο της ζωής, την έλλειψη νοήματος και ουσίας σε κάθε κίνηση και πράξη αφού δεν επιτυγχάνεται και δεν ορίζεται ποτέ κάποιος μακροχρόνιος στόχος και η κίνηση συμβαίνει αιωνίως, αποτελεί θεμέλιο λίθο στη ζωή κάθε Ναυπλιώτη που για να ξεπεράσει τα ηθικά και πρακτικά διλήμματα του μύθου και της παράλογης ζωής αποφάσισε εδώ και πάρα πολύ καιρό να αφήσει τον βράχο ακούνητο, νωπό και χορταριασμένο στους αιώνες των αιώνων, αμήν.

Ο Ναυπλιώτης απαντά στον "παράλογο" προβληματισμό του Καμύ με μια επίσης παράλογη, ασάλευτη και συντηρητική λογική. Κοινός παρανομαστής και στις δύο σκέψεις είναι η έλλειψη νοήματος  αλλά ενώ ο αριθμητής του Καμύ είναι η διαρκής κίνηση, το άσκοπο ανεβοκατέβασμα του βράχου, ο αριθμητής του Ναυπλιώτη είναι η διαρκής ακινησία.

Πέτρα που δεν κυλάει, δεν αγχώνεσαι αν πέσει, λέει ο Ναυπλιώτης σε κάθε του κίνηση και σκέψη.

Με άλλα λόγια κάτσε στα αυγάκια σου που μας λέγαν παλιά κι οι μανάδες μας και μη μου τους κύκλους τάραττε.

Και ο φιλοσοφικός μας στοχασμός κάπου εδώ τελειώνει, μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι.