Τετάρτη, 6 Μαρτίου 2013

Ο ξυπόλητος πρίγκηψ

Έχουμε Καρναβάλι σύντροφοι! Επιτέλους! Και όχι ένα απλό και τυχαίο Καρναβαλάκι. Αλλά το πιο επαναστατικό, το πιο αντιρατσιστικό και πολυπολιτισμικό καρναβάλι όλων των ετών. Ο δήμος μας κήρυξε επισήμως την αντιρατσιστική του δράση.

Δεν έχω πιεί τίποτα ύποπτον. Ούτε μεθυσμένος είμαι. Αλλά δεν κάνω και πλάκα.

Απλά φέτος ο δήμος αποφάσισε κεντρικό θέμα όλων των καρναβαλικών ημερών να είναι ο λαικός ήρωας του θεάτρου σκιών, ο γνωστός σε όλους τους αυτόχθονες και μή, Καραγκιόζης.

Και αυτό σύντροφοι συνιστά την απόλυτη αντιρατσιστική πράξη.


Δεν γνωρίζω αν ο ίδιος ο Δήμος ή οι άνθρωποι που το έστησαν το γνωρίζουν, αν δηλαδή ήταν αυτή τους η επιλογή μια συνειδητή αντιρατσιστική ιδέα αλλά ποσώς με ενδιαφέρει.

Η ουσία είναι πως ο Καραγκιόζης, ο ξυπόλητος πρίγκηπας των παιδικών μας χρόνων, είναι ουσιαστικά το αποτέλεσμα της ένωσης και της πολιτισμικής συνεργασίας των λαών, της ειρηνικής συνύπαρξης αναμετάξυ των που γεννά παντού και πάντα πολιτισμικά επιτεύγματα διαχρονικά και κλασικά στους αιώνες των αιώνων και παρά τις φουρτούνες των διαφόρων φιλοπολεμικών καιρών.

Ο Καραγκιόζης, αφού δανείστηκε το πανί του απο τα βάθη της Άπω Ανατολής, στις χώρες της Κίνας και της Ινδίας, περπάτησε ξυπόλητος μέχρι τη γείτονα Τουρκία όπου και έστησε για μεγάλο χρονικό διάστημα τη παράγκα του.

Ο Καραγκιόζης επομένως, Karagoz στη γλώσσα καταγωγής του, είναι Τούρκος υπήκοος και σημαίνει μαυρομάτης. Είναι αποτέλεσμα ενός μεγάλου πολιτιστικού ταξιδιού οπου λαοί και φυλές ζευγάρωσαν τα ήθη τους απο τη μία άκρη της Ασίας μέχρι την άλλη.

Στις αρχές του 17ου αιώνα ο αεικίνητος καμπούρης ξεπέρασε τα σύνορα της ηπείρου του και περνώντας στην απέναντι όχθη σαν λαθρομετανάστης, πολιτογραφήθηκε Έλληνας. Την τύχη του όριζαν τότε, σύμφωνα με την ιστορία, ένας οβραίος και ένας γιούφτος καραγκιοζοπαίχτης και επειδή ήσαν δεξιοτέχνες του είδους, ο ξυπόλητος πρίγκηψ αγαπήθηκε αμέσως απο το ελληνικό κοινό.

Αποφάσισε και αυτός ανταποδίδοντας την αγάπη που δέχτηκε να σταματήσει να ομιλεί την μητρική του γλώσσα, τα τούρκικα, και να μαθαίνει ελληνικά.

Προσαρμόστηκε πολύ γρηγόρα και σε χρόνο μηδέν έγινε περισσότερο Έλληνας απο τον κάθε Έλληνα που ζούσε στην ελλαδική επικράτεια. Μέχρι τις μέρες μας ακόμη, ο τουρκικής καταγωγής άσχημος και καμπούρης πρίγκηπας αποτελεί σημείο αναφοράς της εθνικής μας ιδιορυθμίας και αναπόσπαστο τμήμα της εθνικής μας παράδοσης. Και όλα αυτά απο τα χέρια ενός Εβραίου και ενός Τσιγγάνου μεταφορέα.

Και σε ρωτάω σύντροφε ιθαγενή. Είναι ή δεν είναι η απόλυτη αντιρατσιστική πράξη; Είναι ή δεν είναι φέτος ολόκληρη η Καρναβαλική μας περίοδος ένα φεστιβάλ “Ναύπλιο Πόλη Αντιρατσιστική 2013”;

Τα έχεις κάψει Παλαμπούρτζι. Θα μου πείς. Έχεις τρελαθεί μαλάκα απο το πολύ Ναύπλιο που έχεις φάει στη μάπα και τα έχεις χάσει.

Μπορεί. Θα σου απαντήσω εγώ. Μπορεί και να έχεις δίκιο αυτόχθονα ιθαγενή.

Γιατί εγώ, ως πραγματικός Έλληνας πατριώτης και ως αυτόχθων ιθαγενής που αγαπάει και σέβεται τον τόπο που γεννήθηκε, κείνο που με τρώει, κείνο που με σώζει, είναι που ονειρεύομαι σαν τον Καραγκιόζη.