Τετάρτη, 13 Μαρτίου 2013

Ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν τελικά Αργείτης

Την προσοχή σας παρακαλώ...

Καταρχήν θέλω να δηλώσω βαθύτατα λυπημένος που η μισητή και αιωνίως πολέμια πόλη τ' Άργους μέσω του τεράστιου και προοδευτικού πολιτικού ανδρός κυρίου Καμπόσου ανακάλυψε πως η Μακεδονική Αυτοκρατορία των Ελληνιστικών Χρόνων κατάγεται γενεολογικά απο τη πόλη του εχθρού και του Αργολικού Κάμπου. Ο ίδιος ο Μέγας Αλέκος, όπως μαρτυρούν οι αρχαίοι συγγραφείς είχε αίμα αργείτικο και πεπονάτο.


Και μεις, οι αυτόχθονες ιθαγενείς της Νάπολι, οι καινούριοι και μεταμοντέρνοι κάτοικοι της περιοχής έχουμε μείνει για άλλη μια φορά αρίζωτοι και απάτριδες. Δεν μπορεί ο Μήτσος ο δήμαρχος να προσλάβει κανά δυό ιστορικούς να ξεψαχνίσουν την αρχαία ιστορία μπας και βρούμε και μεις καμιά προσωπικότητα δεμένη με τα μέρη μας για να μη νιώθουμε διαρκώς κατώτεροι;

Πάντως, επειδή άκουσα προσεχτικά τον Καμπόσο να μιλά για τα επιτεύγματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, του Αργείου πλέον, θα ήθελα λόγω φιλολογικής μου ψυχανωμαλίας να του επιστήσω τη προσοχή σε ένα πραγματάκι που είπε, όχι ακριβώς αναληθές αλλά μισερό.

Είπε η δημαρχάρα πως ο Μέγας Αλέκος, ο Αργείος, ευθύνεται για την εξάπλωση της ελληνικής γλώσσας στα πέρατα του κόσμου. Επίσης λόγω της εξάπλωσης αυτής τα Ευαγγέλια γράφτηκαν αργότερα στη μητρική μας γλώσσα, την ελληνική βεβαίως. Σωστά και τα δύο. Αυτό που δεν είπε, διότι προφανώς δεν το γνωρίζει ή δεν το έχει σκεφτεί είναι πως αυτή ακριβώς η εξάπλωση οδήγησε την αρχαία ελληνική γλώσσα στο εκβαρβαρισμό της. Και εξηγούμαι.

Επειδή η αρχαία ελληνική ήταν μια βαθιά φιλοσοφική, πολιτική, ποιητική και μουσική γλώσσα, δηλαδή μια γλώσσα πολύπλοκη και αρκετά δύσκολη στην εκμάθησή της, για να καταφέρεις να την εξαπλώσεις σε όλες τις φυλές του τότε κόσμου, πρέπει να την απλοποιήσεις και να την αναδημιουργήσεις. Να γεννήσεις δηλαδή την λεγόμενη Ελληνιστική Κοινή ή Αλεξανδρινή. Μαζί επομένως με την εξάπλωση, έρχεται και η πρώτη θα λέγαμε πτώση ή παρακμή της αρχαίας μας γλώσσας και ευρύτερα παράδοσης. Με απλά λόγια και κατανοητά, η ελληνική γλώσσα "αμερικανοποιήθηκε" ή για άλλους ακόμη πιο προσκολλημένους στις αξίες της αρχαίας μας κουλτούρας εκπορνεύτηκε. Εξ'ου και το προσωνύμιο "Κοινή" αν του δώσεις μια μεταφορική χροιά.

Κύριος σκοπός αυτής της γλώσσας ήταν η συνεννόηση και η επικοινωνία μέσα σε μια αχανή και πολυπολιτισμική αυτοκρατορία και όχι η μέχρι εκείνη τη στιγμή στόχευση της ελληνικής να εκφράσει φιλοσοφικές, πολιτικές, επιστημονικές και καλλιτεχνικές αναζητήσεις, χαρακτηριστικό που την έκανε μία απο τις κορυφαίες, αν όχι τη κορυφαία γλώσσα όλων των εποχών.

Μάθημα τέλος.