Τετάρτη, 25 Ιουλίου 2012

Η κυρία Μαρία Γκούμα

Απο προχθές το απόγεμα το Ναύπλιο έχασε ένα από τα μοναδικά και αξιόλογα μέλη της κοινωνίας του
Η κυρία Μαρία Γκούμα φαίνεται πως μας βαρέθηκε νωρίς, εμάς και τη μίζερη νοοτροπία μας, και αποχώρησε ευγενικά για να συναντήσει παλιούς  φίλους και  αγαπημένους καλλιτέχνες που σπούδασε, μελέτησε, γνώρισε και συνεργάστηκε. 



Η κυρία Μαρία δεν ήταν απο τα μέρη μας αλλά απ'ότι φάνηκε τα μέρη μας τα αγάπησε περισσότερο απο πολλούς αυτόχθονες. Η προσφορά της στο τόπο μας ήταν ανυπολόγιστη τόσο απο την έντονη πολιτιστική δραστηριότητα που ανέπτυξε όσο και απο την ευγενική και διακριτική της παρουσία.

Σε μια συνάντησή μας μου είχε πει πως αν θέλεις πραγματικά να μάθεις τι συνέβη σε κάποια εποχή, μελέτησε τους καλλιτέχνες της. Όλοι οι υπόλοιποι σου λένε ψέμματα.

Καλή αντάμωση κυρία Μαρία.

Κυριακή, 22 Ιουλίου 2012

21η έκθεση βιβλίου στο Ναύπλιο

Σάββατο σήμερα και απομένει πλέον λιγότερο απο μια βδομάδα για να απολαύσουμε στη πόλη μας την 21η κατά σειρά έκθεση βιβλίου.

Γνωστή βιβλιοφάγα πόλη το Ναύπλιο, με δεκάδες βιβλιοπωλεία αποκλειστικά λογοτεχνίας και όχι τα γνωστά χαρτοπωλεία και καταστήματα σχολικών ειδών που κατακλύζουν τις αμόρφωτες επαρχιακές πόλεις καθώς και χιλιάδες μέλη στη δανειστική βιβλιοθήκη της περιοχής, ζει και αναπνέει κάθε καλοκαίρι για να ενημερωθεί για τυχόν νέες εκδόσεις, καινοτόμα λογοτεχνικά ρεύματα και νέες τάσεις στο κόσμο της φιλοσοφίας και των ανθρωπιστικών επιστημών.

Ως εκ τούτου, μεγάλη ζήτηση αναμένεται να έχουν τα καινούρια ματζούνια, βοτάνια και άλλα συναφή και "ύποπτα" χορταρικά που φιλοξενούνται συνήθως στα πρώτα περίπτερα της έκθεσης, από τη πλευρά του Παύλου του νεκροθάφτη δίπλα από το Μαρινόπουλο, με ανάλογη όπως πάντα ζήτηση και στα αρωματικά χώρου που φιλοξενούνται στο διπλανό περίπτερο. Άλλωστε, όπως κρυφοψιθυρίζουν ανάμεσά μας οι φοιτητές της πόλης, ένα στικάκι χώρου διώχνει πάντοτε την "ύποπτη" μυρωδιά απο τη πολυκατοικία.


Σε σχετικά κοντινή απόσταση οι όμορφες γυναίκες της πόλης μας αλλά και οι τουρίστριες μπορούν να απολαύσουν, να δοκιμάσουν και να αγοράσουν σε προσιτές τιμές υπέροχα βραχιολάκια, σκουλαρικάκια και κολιεδάκια και να γλυκαθούν στα περίπτερα με τα ζαχαρωτά.

Δεν πρέπει να ξεχάσουμε το περίπτερο με τις αμυγδαλωτές και καραμελομένες λιχουδιές ενώ για τους πιό θαρραλέους το περίπτερο με τις ξύλινες και πανέμορφες κατασκευές είναι μια αληθινή πρόκληση περιπέτειας στο κόσμο της γνώσης.

Στα υπόλοιπα 80 περίπτερα των εκδοτικών οίκων θα παρελάσουν με βλοσηρότητα αλλά και δημοσιοσχετίστικο χαμόγελο, αγοράζοντας μια σημαντική ιστορική έκδοση ή κάποιο κλασικό έργο, πολιτειακοί φορείς, γνωστοί αστοί και διανοούμενοι της πόλης καθώς και απλοί πολίτες που έχουν τώρα κοντά να κάνουν κάποιο δώρο ή απλά δεν έχουν πρόσβαση στο ίντερνετ.

Οι υπόλοιποι θα πάμε μόνο στη παράσταση.

Παρασκευή, 20 Ιουλίου 2012

Πανελλήνιο πρωτάθλημα γόπας στη Καραθώνα

Με μεγάλη επισημότητα έχει ξεκινήσει απο τις αρχές του καλοκαιριού το καθιερωμένο πανελλήνιο πρωτάθλημα γόπας στη παραλία της Καραθώνας στο Ναύπλιο που κάθε χρόνο προκαλεί  σασπένς και ρίγη συγκίνησης στους λάτρεις του είδους και όχι μόνο.

Θεωρείται  απο τους ειδικούς αναλυτές το πιο αμφίρροπο πρωτάθλημα της ιστορίας καθώς η κρίση έχει προκαλέσει ανατροπές στη χρήση τσιγάρων και παραδοσιακές μάρκες που είχαν μέχρι πρόσφατα τη κυριαρχία απειλούνται ανοιχτά απο άλλες λιγότερο δημοφιλείς. Ύστερα δε απο το δυσάρεστο γεγονός της δολοφονίας γνωστού επιχειρηματία και το κλείσιμο του καταστήματος του που συνοδεύεται απο την έλλειψη καθαρισμού των παραλιακών του χώρων, η μάχη έχει επικεντρωθεί σε αυτό ακριβώς το σημείο.

Το πρωτάθλημα λήγει επίσημα στις 31 Αυγούστου και την απονομή θα κάνει το τσιγάρο που προκάλεσε τη φωτιά στη πλαγιά του βουνού της Καραθώνας στις αρχές καλοκαιριού όπου και κηρύχθηκε επίσημα η έναρξη του πρωταθλήματος.

το μεγάλο τασάκι

Μέχρι τώρα και με βάση τα αποτελέσματα που έχουν καταγράψει οι κριτές προηγείται η γόπα των χειροποίητων τσιγάρων old holborn με φιλτράκι με 7 γόπες ανά τετραγωνικό μέτρο πλαζ. Ακολουθεί σε απόσταση αναπνοής η γόπα του χειροποίητου τσιγάρου drum με φιλτράκι με 6.5 γόπες ανα τ.μ. Στη τρίτη θέση τα χειροποίητα τσίγαρα χάνουν την πρωτοκαθεδρία και τη σκυτάλη παίρνει η γόπα του βιομηχανικού τσιγάρου GR με 6.1 γόπες ανά τ.μ. Τέταρτη και καταιδρωμένη ακολουθεί η πάλαι ποτέ αυτοκράτειρα γόπα του βιομηχανικού τσιγάρου Malboro με μόλις 5.8 γόπες ανά τμ.

Η κρίση, όπως παρατηρούμε, έχει προκαλέσει ανατροπές στο χώρο του αθλητισμού και της οικολογίας με αποτέλεσμα νέες ανερχόμενες δυνάμεις να κάνουν δυναμική εμφάνιση ενώ άλλες παραδοσιακές ΄και ισχυρές να υποχωρούν και να αναγκάζονται πλέον να ζουν σαν δευτεραγωνίστριες.

Το μέλλον διαγράφεται θολό και αμφιλεγόμενο. Εμείς απο τη πλευρά μας ευχόμαστε καλή τύχη σε όλες ανεξαιρέτως τις γόπες και ας νικήσει το θέαμα και το άθλημα. 

Επίσης παρακαλούμε όλους τους ντόπιους ιθαγενείς να περάσουν μια βόλτα απο τη παραλία της Καραθώνας για να συμβάλλουν με τη σειρά τους στην αύξηση του ανταγωνισμού του πρωταθλήματος για να καθιερωθεί ως θεσμός στις συνειδήσεις των ντόπιων πολιτών και της φίλαθλης κοινής γνώμης σε όλη την Επικράτεια. Ίσως κάποτε καταφέρουμε να το κάνουμε και ολυμπιακό άθλημα.

Τρίτη, 17 Ιουλίου 2012

Εισβολή τουρκικών δυνάμεων

Φήμες κυκλοφόρησαν σε τοπικά δίκτυα, ιστοσελίδες αλλά και πανελλήνιας κυκλοφορίας μέσα ενημέρωσης πως γνωστή τούρκικη  εταιρεία επιθυμεί να αγοράσει τμήμα του λιμανιού της Napoli για να το κάνει ιδιωτική μαρίνα!!!


Το ζητούμενο είναι πως δεν γνωρίζει ακόμη κανείς πιο τμήμα του λιμανιού προορίζεται για μια τέτοια κατασκευή. Ήδη λέει εδώ και καιρό, το Λιμενικό Ταμείο του Δήμου έχει κάνει διεθνή διαγωνισμό, ο οποίος βρίσκεται ακόμη στα χαρτιά, για την αξιοποίηση κάποιου χώρου του λιμανιού αλλά προφανώς ούτε και αυτό γνωρίζει τον ακριβή χώρο.

Όπως όμως όλα δείχνουν σύντροφοι και συντρόφισσες έχουμε να ζήσουμε μεγαλεία και δόξες στην ειδυλλιακή πόλη μας. Θα μεταμορφωθούμε σε Σαν Τροπέ και Μόντε Κάρλο!!! Το μέρος μας θα γίνει τόπος διαμονής πλουσίων και lifestyle celebrities from  all over the world!!!

Γι αυτό θα ήταν καλό για όλους μας να αρχίσουμε σιγά σιγά να αλλάζουμε συμπεριφορές και συνήθειες για να μπορούμε καταρχήν να υποδεχόμαστε όπως αρμόζει και πρέπει τους διαπρεπείς καλεσμένους μας.

Ακολουθεί μια λίστα πραγμάτων απαραίτητων για τη προσαρμογή της πόλης στα νέα νεοφιλελεύθερα και "προοδευτικά" δεδομένα των καιρών.

1. Πρέπει όλοι οι μαγαζάτορες τουριστικών καταστημάτων και οι υπάλληλοί τους να ομιλούν τουλάχιστον δυό ξένες γλώσσες (συν τούρκικα) άπταιστα και με προφορά χωρίς αυτά τα γελοία καμ του μι για να τη βρείς ή  σούβλακος, τζάτζικος και τα σχετικά.

2. Πρέπει να τονίσουμε και να εμπλουτίσουμε τη τουρκική κουζίνα μας για να καλοπιάσουμε τα καινούρια αφεντικά. Κεφτεδάκια, γιουβαρλάκια, ιμάμ μπαιλντιά και τα λοιπά πρέπει να είναι σε ημερήσια διάταξη βασικά γεύματα των φαγάδικων της περιοχής. Επίσης ο ελληνικός καφές πρέπει να γραφτεί ως τούρκικος σε όλα τα μενού της περιοχής.

3. Πρέπει η πόλη να καθαρίσει απο τα αδέσποτα που μολύνουν και βρωμίζουν το τόπο με τη γνωστή και φιλόζωη σε όλους μας μέθοδο της φόλας. Εδώ πλήρη αρμοδιότητα έχει ο δήμος, που αναλαμβάνει κατα καιρούς τέτοιες αποστολές όπως και διάφορες σκατόψυχες γριές και παππούδες.

4. Πρέπει να μάθουμε να ντυνόμαστε καλύτερα και με πιο επώνυμα ρούχα. Απαγορεύονται οι χαλαρές ενδυμασίες τύπου σαγιονάρες, τσόκαρα, σορτσάκια την ώρα του περιπάτου μας στο λιμάνι της πόλης. 

5. Απαγορεύνονται οι ξέγνοιαστες και ερημικές βόλτες στη περιοχή του Καρνάγιου όπως και τα πηδήματα των ανέστιων ζευγαριών εντός αυτοκινήτων. Η εικόνα είναι άσχημη και δείχνει υποανάπτυκτη περιοχή. Επίσης ας απελαθούν απο τη συγκεκριμένη περιοχή οι ψαράδες και οι βάρκες τους που απλά ενοχλούν την εξέλιξη.

6. Απαγόρευση χρήσης ναρκωτικών ουσιών, πλην κοκαίνης που είναι must, σε όλους τους χώρους γύρω απο το λιμάνι της πόλης. Οι φίλοι και σύντροφοι τοξικομανείς και χασικλήδες έχουν θαυμάσια άλλα μέρη που μπορούν να απολαύσουν τη καθημερινή δόση τους.

7. Πρέπει να συγκροτηθεί ειδική ομάδα ανήλικων παιδιών, αγοριών και κοριτσιών, που θα ικανοποιούν τις σεξουαλικές ορέξεις των καλεσμένων μας όπως ακριβώς συμβαίνει σε κάθε υποανάπτυκτη περιοχή του κόσμου που καταλαμβάνεται απο τους φιλάνθρωπους και πολιτισμένους δυτικούς και πλούσιους (βλέπε Ταυλάνδη, Μπαγκλαντές κτλ.). Επειδή δε η εταιρεία είναι και τούρκικη καλό θα ήταν να δημιουργηθεί και μια ομάδα απο ευνουχισμένα γιουσουφάκια.


Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

H κάθοδος των Τσιμεντόβλαχων ή Τσιμεντόβλακων

Με τον όρο Τσιμεντόβλακες ή Τσιμεντόβλαχοι εννοούμε το προσφιλές προς τις τσέπες μας γένος των Αθηναίων Ιθαγενών που είθισται τους καλοκαιρινούς μήνες, τα σαββατοκύριακα γενικώς και τις αργίες να κατακλύζει τους χώρους της πόλης μας και τα μυαλά μας.



Και οι δύο όροι είναι σύνθετες λέξεις. Σταθερό θέμα και στις δύο είναι η λέξη τσιμέντο που προφανέστατα προσδιορίζει το βασικό υλικό του τόπου καταγωγής των συγκεκριμένων ανθρώπων και ίσως το βασικό στοιχείο που ρέει στο αίμα τους. Η λέξη βλάκας στο πρώτο όρο θα φανερωθεί απο τη συνέχεια του κειμένου ενώ η λέξη βλάχος αφορά τη πλειοψηφία των κατοίκων της Αθήνας πλην ελαχίστων κατοίκων αυτόχθονων (υπολογίζονται περίπου στους 300.000).

Τί σημαίνει επομένως πραγματικά για το ντόπιο ιθαγενή η κάθοδος ανα τακτά χρονικά διαστήματα της φυλής των τσιμεντοτέτοιων κατοίκων της αττικής γής;

Σημαίνει καταρχήν την αύξηση των εσόδων ξενοδοχείων, καφετεριών, εστιατορίων, μουσείων, greekart καταστημάτων και άλλων. Κοινώς το λατρευτό μας γένος των Αθηναίων μας τα ακουμπάει χοντρά για να περάσει λίγες ώρες ή μέρες στο ειδυλλιακό και ερωτικό Αναπλάκι μας. Συμβάλλει τα μέγιστα στην οικονομική άνθηση της περιοχής και στη διατήρηση και αύξηση θέσεων εργασίας κυρίως του τουριστικού κλάδου.

Σημαίνει επίσης πως ο Ναυπλιώτης καλά θα κάνει να μη χρησιμοποιήσει το αυτοκίνητό του για να κατέβει στη παλιά πόλη, αν θέλει βεβαίως να έχει ένα ήσυχο βράδυ χωρίς γελοίους διαπληκτισμούς, ενοχλητικά κορναρίσματα και μάχες αυτοκίνητο με αυτοκίνητο για μια θέση πιο κοντά στα καφέ της περιοχής. Σε τέτοιες μέρες συνίσταται χρήση ποδηλάτων, μοτοσακό ή ακόμη και ποδιών. 

Σημαίνει ακόμη πως θα χρειαστεί να κατέβει κανα δίωρο νωρίτερα απο το κανονικό, αν επιθυμεί βεβαίως να απολαύσει το καφέ ή το ποτό του σε κάποιο στέκι γιατί η πόλη  θα τελεί υπό κατάληψη.

Αν όμως δεν επιθυμεί καφέ ή ποτό αλλά του αρκεί ο σύνηθες περίπατος στη παραλία ή τα σοκάκια της πόλης, καλό θα ήταν να εξοπλίζεται με κάποιο μακρύ αντικείμενο (ενδείκνυται μπαστούνι του μπέιζμπολ) για να απωθεί ευγενικά τα διακριτικά σκουντίσματα των χαμογελαστών και πάντοτε κοινωνικών τσιμεντόβλαχων. Αν δεν μπορεί να κάνει τίποτα απο τα δύο, ας μείνει σπίτι του ή ας μεταφερθεί σε κάποιο κοντινό θέρετρο της περιοχής με λιγότερο κόσμο ή και ακόμη ας μεταβεί στην Αθήνα για διασκέδαση και για εκδίκηση!!!

Τέλος και για να μην σας κουράζω, η κάθοδος των Τσιμεντόβλαχων και άλλων τουριστικων ομάδων (απλά οι Τσιμεντόβλαχοι είναι η πολυπληθέστερη δυστυχώς κατηγορία), σημαίνει το τέλος της καθημερινής ζωής της πόλης. Σημαίνει μια πόλη που ζει και αναπνέει για την έξοδο του Σαββάτου και για τα λεφτά του σαββατοκύριακου ή των διακοπών. Σημαίνει τη μαζοποίηση των καταστημάτων, το περιορισμό των στεκιών και των ιδιαιτεροτήτων, τη δημιουργία μιας πόλης που πουλά πολιτισμό και κουλτούρα χωρίς να παράγει τίποτα απο τα δύο, τη δημιουργία γενικώς μιας πόλης καρτ-ποστάλ που μόλις μένει μόνη της, χωρίς παρέα και θαυμαστές, βυθίζεται στην καρτ-ποστάλ ζωή της.

Eίναι αυτό που εύστοχα έλεγε ο λογοτέχνης Τερζάκης (κάτοικος Ναυπλίας) πως δηλαδή το Ναύπλιο μοιάζει χρόνο με το χρόνο να χάνει ολοένα και περισσότερο  τη καθημερινή δραματουργία του.

Υ.Γ. το Παλαμπούρτζι υπόσχεται να ασχοληθεί σε επερχόμενη ανάρτηση και με το γένος των βλάχων ή βλακών ( χωρίς το -τσιμεντό- μπροστά) που κατοικούν εκτός αλλά και εντός των τειχών της Napoli di Romania.

Σάββατο, 14 Ιουλίου 2012

Αγαπημένοι μου θαμώνες της καφετέριας Σοκάκι

Αγαπημένοι μου θαμώνες της καφετέριας "Το σοκάκι"
Γνωρίζω απο πρώτο χέρι πως είστε με απλά λόγια και λαικά η ελίτ της πόλης μας. Είστε η αφρόκρεμα του πνεύματος, του γούστου και της πρωτοπρωτευουσιάνικης αισθητικής. Γνωρίζω πως το στέκι σας έχει περίοπτη θέση στα στέκια της πόλης, χρόνια τώρα, και λόγω σημείου και λόγω εξυπηρέτησης πελατών και λόγω των εξαιρετικών κρεπών που προσφέρει, γλυκών και αλμυρών. Με τη πρόσφατη δε ανακαίνισή του μπορούμε να πούμε πως πραγματικά ξεχωρίζει απο πολλές άλλες καφετέριες της πόλης.


Αλλά καλοί μου θαμώνες, αγαπημένοι πελάτες, καλοντυμένα αγόρια και κορίτσια με τα πανάκριβα κινητά στα τραπεζάκια και τα βλέμματα τα μπλαζέ και τα δήθεν αδιάφορα, σταματήστε να κοζάρετε απο τη κορυφή μέχρι τα νύχια τους περπατώντες και βολτάροντες μπροστά απο το αγαπημένο σας στέκι. Δεν το καταλαβαίνετε; Προδίδεστε. Θα μπορούσε να θεωρήσει κάποιος πως είστε και εσείς το ίδιο κωλόβλαχοι με όλους εμάς. Τους υπόλοιπους. Εμάς που η δύστυχη μοίρα μας και η ελαττωματική μας ανατροφή μας οδήγησε μακριά απο το στέκι σας. Σας το λέω συμβουλευτικά πως ώρες ώρες η ενέργεια που εκπέμπετε είναι ιδιαιτέρως ενοχλητική. Θα μπορούσαμε να πούμε μικροαστική όσο και αν κάτι τέτοιο δεν συνάδει με τις αντιλήψεις σας. Μου φαίνεται πως και εσείς πάσχετε λιγάκι απο το λεγόμενο "βλέμμα του Ναυπλιώτη". Αυτό το άκρως διακριτικό που σε σκανάρει απο πάνω μέχρι κάτω και αν τυχόν σε γνωρίζει θυμάται πόσο μαλάκας ήσουν στο σχολείο, πόσο μαλάκας είναι ο πατέρας σου, η μάνα σου, η γιαγιά σου, ο παππούς σου, σε σχολιάζει στη παρέα του, σε κατηγορεί σίγουρα για κάτι, για τα ρούχα σου ή για μια παλιά σου συμπεριφορά και γενικά σε περνάει γενιές 14 και βάλε.

Εύχομαι καλέ μου θαμώνα να μη με παρεξηγάς. Απλά την επόμενη φορά που θα περάσω από μπροστά σου, βολτάροντας προς τας όμορφας παραλίας της πόλης, ντυμένος ωσάν να βολτάρω στην αυλή του σπιτιού μου, σαν γνήσιος ιθαγενής, και όχι σαν αστικοποιημένος βλάχος, μη με κοιτάξεις αδιακρίτως και περιέργως όπως ακριβώς δηλαδή θα κάνω και εγώ. Σκέψου μόνο πως όσο καλά με ξέρεις εσύ άλλο τόσο σε ξέρω και εγώ.

Συμβαίνει στα χωριά βλέπεις...

Τρίτη, 10 Ιουλίου 2012

Cannabis di Romania

Ο δήμος Ναυπλιέων λόγω του θερμού καλοκαιριού που διανύουμε και των οικονομικών δυσκολιών που πρόκειται να αντιμετωπίσουμε τους χειμερινούς μήνες συνιστά σε όλους τους πολίτες της περιοχής με πρωινή του ανακοίνωση να δώσουν ιδιαίτερη προσοχή στα φυτώρια ινδικής κάνναβης 
(οικιακά και μη) και να τα ποτίζουν επαρκώς διότι υπάρχει πια ο μεγάλος κίνδυνος της ξηρασίας.



Συνιστά δε σε όλους τους αρμόδιους δημοτικούς υπαλλήλους να χωριστούν σε βάρδιες και να γυροφέρνουν την περιοχή ελέγχοντας τη ποσότητα νερού των δεντρυλλίων που ανήκουν στην δικαιοδοσία του δήμου. Ειδικά για τις μέρες του καύσωνα η ΔΕΥΑΝ δεν πρόκειται να πραγματοποιήσει περιοδικούς φραγμούς της ύδρευσης ανά περιοχή ή συνοικία, προσφέροντας άφθονο νερό σε όλες τις καναβουριές.

Τέλος συνιστά στους πολίτες που δεν έχουν ξεκινήσει ακόμη κάποιο φυτώριο κάνναβης να βιαστούν να το κάνουν τους δύο εναπομείναντες καλοκαιρινούς μήνες για να προλάβει το φυτό να δέσει ένα γερό κορμό ωστέ στα μέσα του φθινοπώρου και ίσως αργότερα να είναι έτοιμο προς πόσιν.

Ειδαλλιώς, όπως αναφέρει η ανακοίνωση, δεν πρόκειται να τη παλέψουν το χειμώνα και θα αναγκαστούν να καταφύγουν στη μαύρη αγορά.

Δευτέρα, 9 Ιουλίου 2012

Βαβέλ στο καφέ βάτραχος

Το τελευταίο διάστημα στο Ναύπλιο, περίπου κανά χρόνο ίσως και λιγότερο, έχει συμβεί ένα γεγονός απο αυτά που πραγματικά συγκλονίζουν μια αληθινά σκεπτόμενη κοινωνία, όπως η κοινωνία της πόλεως μας. Έχει ανοίξει καινούρια καφετέρια. Το όνομα της Βάτραχος.

Πρόκειται για μία απο τις γλυκές καφετέριες της πόλης, αυτές που δεν το ξεφτιλίζουν στη γκλαμουριά και τη βλαχίλα, θα έλεγε κανείς ένα πολύ καλό υποκατάστατο των παλιών μας λημεριών με μιά μικρή δόση  ηρεμίας λόγω ηλικίας. 

Εδώ θα κάνω μια παύση φίλε μου Ναυπλιώτη και επειδή ξέρω πως είσαι εν γένει καχύποπτος και πονηρός θα σου πω πως δυστυχώς... δεν είμαι στην ευχάριστη θέση να σου ανακοινώσω πως βρήκα χορηγούς. Δυστυχώς δεν μπορώ ακόμη να ζω απο αυτό που αγαπάω. Τουτέστιν...Δεν κάνω σε καμία περίπτωση διαφήμιση στο μαγαζί. Αντιθέτως. Η ιστορία μου επιθυμεί έμμεσα να το προσβάλλει. Όχι ακριβώς αυτό καθεαυτό αλλά τους θαμώνες του. Επιστρέφω επομένως στην ιστορία μου που εξαιτίας σου και μόνο διέκοψα.

Έτσι λοιπόν και γω με τα πολλά, κουβέντες ψιθύρους και περιέργιες που συνοδεύουν το άνοιγμα ενός καινούριου πολιτιστικού χώρου για τη πόλη, βρέθηκα κάποιο μεσημέρι να ρουφάω το καφέ μου στις καρέκλες του  και το μάτι μου έπεσε αμέσως στα σπάνια και συλλεκτικά τεύχη της "Βαβέλ" στο πάγκο δίπλα από το παράθυρο.


Τα τεύχη της βαβέλ, σειρά περιοδικών κόμιξ ή μίκυ μάους, όπως τα αποκαλούμε οι ντόπιοι αρρενωπώς, μου θυμίζουν πάντοτε το λόγο που όλοι εμείς οι ιθαγενείς αυτού του ιερού και ιστορικού μέρους είμαστε οι πιο υποψιασμένοι απο όλους τους άλλους γύρω μας. Γιατί δε μασάμε. Γιατί δεν πέφτουμε εύκολα θύματα της οποιασδήποτε προπαγάνδας που προσπαθεί να μας αποπροσανατολίσει και να μας αποβλακώσει. Γιατί ξέρουμε από μικρά παιδιά, και ευχαριστούμε τους γονείς, τους δασκάλους, τους γειτόνους και τους συγγενείς μας γι' αυτό, πως τα "μίκυ μάους" σκοτώνουν. Πως η φαντασία μας αχρηστεύετε και το πνεύμα μας ατροφεί διαβάζοντας "μίκυ μάους". Πως θα ήταν καλύτερο να πέρναμε κανά βιβλίο να διαβάζαμε  βρε αδερφέ  και όχι σαχλές ζωγραφίτσες με λόγια.

Tα βιβλία άλλωστε χρησιμοποιώντας τη μέθοδο της γραφής διεγείρουν το μυαλό σε αντίθεση με κατώτερα είδη έκφρασης όπως η ζωγραφική και γενικότερα η απεικόνιση που το καταστρέφουν. Επίσης γνωρίζουμε απο παλιά πως τα άτομα που πέφτουν θύματα της προπαγάνδας των κόμιξ, παρά τις προειδοποιήσεις και τις συμβουλές των σοφών μεγαλυτέρων μας, και συνεχίζουν να ασχολούνται μαζί τους σε όλη τη σχολική περίοδο της ζωής τους, είναι σπασικλάκια και μαλακισμένα. Άτομα ανώριμα, γεμάτα αγοραφοβικά σύνδρομα, μπιμπίκια  που προσπαθούν μανιωδώς να παραμείνουν στη ξέγνοιαστη και ανέμελη παιδική τους ηλικία χρησιμοποιώντας σαν όχημα εικονίτσες με διαλόγους. Άτομα φοβισμένα και δειλά. Γιατί όπως και να το πάρει κανείς, διαβάζοντας ένα μάτσο σελίδες γεμάτες ζωγραφιές και  ήρωες με μαγικές ιδιότητες δεν περιμένεις να χτυπήσεις και γκόμενα. Το αντίθετο θα έλεγα. Οπότε και βλάκας θα μείνεις μια ζωή και αγάμητος.

Για αυτό το λόγο θέλω μέσα απο τα βάθη της καρδιάς μου να ευχαριστήσω όλους τους συντρόφους και τις συντρόφισσες ιθαγενείς και θαμώνες του εν λόγω καταστήματος  που τουλάχιστον για το διάστημα που έχω παρακολουθήσει πίνοντας καφέ (και είναι πολύ το διάστημα) αρνούνται πεισματικά να διαβάσουν ή έστω να ακουμπήσουν κάποιο απο τα συλλεκτικά τεύχη του "βαβέλ".

Δεν γνωρίζω ευτυχώς, και δεν υπήρξα αυτόπτης μάρτυρας ούτε μίας μέχρι τώρα απόπειρας ανάγνωσης των συγκεκριμένων τευχών.

Κι έτσι τα διαβάζω μόνο εγώ.

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Εις την Οδόν των Φιλελλήνων

Mια μέρα που κατέβαινα στην οδόν των Φιλελλήνων, μαλάκωνε η άσφαλτος κάτω απ' τα πόδια και από τα δένδρα της πλατείας ηκούοντο τζιτζίκια, μέσ' στην καρδιά των Aθηνών, μέσ' στην καρδιά του θέρους.


    
Παρά την υψηλήν θερμοκρασίαν, η κίνησις ήτο ζωηρά. Aίφνης μία κηδεία πέρασε. Oπίσω της ακολουθούσαν πέντε-έξη αυτοκίνητα με μελανειμονούσας, και ενώ στα αυτιά μου έφθαναν ριπαί πνιγμένων θρήνων, για μια στιγμή η κίνησις διεκόπη. Tότε, μερικοί από μας (άγνωστοι μεταξύ μας μέσ' στο πλήθος) με άγχος κοιταχθήκαμε στα μάτια, ο ένας του άλλου προσπαθώντας την σκέψι να μαντεύση. Έπειτα, διαμιάς, ως μία επέλασις πυκνών κυμάτων, η κίνησις εξηκολούθησε.
   
 Ήτο Iούλιος. Eις την οδόν διήρχοντο τα λεωφορεία, κατάμεστα από ιδρωμένον κόσμο ― από άνδρας λογής-λογής, κούρους λιγνούς και άρρενας βαρείς, μυστακοφόρους, από οικοκυράς χονδράς, ή σκελετώδεις, και από πολλάς νεάνιδας και μαθητρίας, εις των οποίων τους σφικτούς γλουτούς και τα σφύζοντα στήθη, πολλοί εκ των συνωθουμένων, ως ήτο φυσικόν, επάσχιζαν (όλοι φλεγόμενοι, όλοι στητοί ως Hρακλείς ροπαλοφόροι) να κάμουν με στόματα ανοικτά και μάτια ονειροπόλα, τας συνήθεις εις παρομοίους χώρους επαφάς, τας τόσον βαρυσημάντους και τελετουργικάς, άπαντες προσποιούμενοι ότι τυχαίως, ως εκ του συνωστισμού, εγίνοντο επί των σφαιρικών θελγήτρων των δεκτικών μαθητριών και κορασίδων αυταί αι σκόπιμοι και εκστατικοί μέσα εις τα οχήματα επαφαί - ψαύσεις, συνθλίψεις και προστρίψεις.
   
 Nαι, ήτο Iούλιος· και όχι μόνον η οδός των Φιλελλήνων, μα και η Nτάπια του Mεσολογγιού και ο Mαραθών και οι Φαλλοί της Δήλου επάλλοντο σφύζοντες στο φως, όπως στου Mεξικού τας αυχμηράς εκτάσεις πάλλονται ευθυτενείς οι κάκτοι της ερήμου, στην μυστηριακή σιγή που περιβάλλει τας πυραμίδας των Aζτέκων.
   
 Tο θερμόμετρον ανήρχετο συνεχώς. Δεν ήτο θάλπος, αλλά ζέστη - η ζέστη που την γεννά το κάθετο λιοπύρι. Kαι όμως, παρά τον καύσωνα και την γοργήν αναπνοήν των πνευστιώντων, παρά την διέλευσιν της νεκρικής πομπής προ ολίγου, κανείς διαβάτης δεν ησθάνετο βαρύς, ούτε εγώ, παρ' όλον ότι εφλέγετο ο δρόμος. Kάτι σαν τέττιξ ζωηρός μέσ' στην ψυχή μου, με ηνάγκαζε να προχωρώ, με βήμα ελαφρόν υψίσυχνον. Tα πάντα ήσαν τριγύρω μου εναργή, απτά και δια της οράσεως ακόμη, και όμως, συγχρόνως, σχεδόν εξαϋλούντο μέσα στον καύσωνα τα πάντα - οι άνθρωποι και τα κτίσματα - τόσον πολύ, που και η λύπη ακόμη ενίων τεθλιμμένων, λες και εξητμίζετο σχεδόν ολοσχερώς, υπό το ίσον φως.
    
Tότε εγώ, με ισχυρόν παλμόν καρδίας, σταμάτησα για μια στιγμή, ακίνητος μέσα στο πλήθος, ως άνθρωπος που δέχεται αποκάλυψιν ακαριαίαν, ή ως κάποιος που βλέπει να γίνεται μπροστά του ένα θαύμα και ανέκραξα κάθιδρως:
    
"Θεέ ! O καύσων αυτός χρειάζεται για να υπάρξη τέτοιο φως ! Tο φως αυτό χρειάζεται, μια μέρα για να γίνη μια δόξα κοινή, μια δόξα πανανθρώπινη, η δόξα των Eλλήνων, που πρώτοι, θαρρώ, αυτοί, στον κόσμον εδώ κάτω, έκαμαν οίστρο της ζωής τον φόβο του θανάτου".

Ανδρέας Εμπειρίκος